دستگاه دیاگ چیست و چه کاربردی دارد

دستگاه دیاگ یک ابزار عیب‌یاب الکترونیکی است که به پورت OBD خودرو متصل می‌شود و با برقراری ارتباط دیجیتالی با ایسیو ماشین، کدهای خطا و داده‌های لحظه‌ای سنسورها را خوانده و ایرادهای فنی خودرو را شناسایی می‌کند. کاربرد اصلی دیاگ خواندن و پاک کردن کدهای خطا، مشاهده لایو دیتا، تست عملگرها و بررسی عملکرد یونیت‌های مختلف خودرو است؛ به همین دلیل امروزه هیچ تعمیرگاهی بدون این دستگاه نمی‌تواند عیب‌یابی دقیق و سریعی انجام دهد.

نکته مهم این است که دیاگ خودِ ایراد را برطرف نمی‌کند؛ بلکه با نشان دادن کدهای خطا و داده‌های زنده، کمک می‌کند تعمیرکار سریع‌تر منبع مشکل را پیدا کند. البته میزان اطلاعات قابل بررسی به نوع و مدل خودرو و امکانات ECU آن بستگی دارد؛ خودروهای جدیدتر معمولاً داده‌های بیشتری برای عیب‌یابی در اختیار دیاگ قرار می‌دهند.

دوست عزیز اگر به مباحث بیشتری از برق خودرو علاقمند هستید پیشنهاد می کنیم حتما در دوره آموزش برق خودرو موسسه فن آموزان شرکت کنید.

نحوه اتصال دیاگ به پورت OBD خودرو

برای ارتباط دستگاه دیاگ با ECU، باید آن را به درگاه استاندارد OBD خودرو وصل کرد. در خودروهای جدیدتر، این درگاه معمولاً از نوع OBD2 و دارای سوکت ۱۶ پین است که طبق استاندارد SAE J1962 طراحی شده و بیشتر مواقع زیر داشبورد سمت راننده و نزدیک فرمان قرار دارد. البته در بعضی خودروها ممکن است این سوکت زیر یک درپوش، داخل کاپوت یا اطراف جعبه فیوز قرار گرفته باشد.

پین ۱۶ برق باتری را تأمین می‌کند و پین‌های ۶ و ۱۴ معمولاً برای ارتباط از طریق شبکه CAN استفاده می‌شوند. در ایران، بیشتر خودروهای انژکتوری تولیدشده از حدود سال ۱۳۸۴ به بعد به سوکت فیزیکی ۱۶ پین مجهز شده‌اند، هرچند پروتکل ارتباطی همه خودروها یکسان نیست و برخی مدل‌ها به دستگاه سازگار با پروتکل اختصاصی خود نیاز دارند. پس از اتصال دیاگ و انتخاب مدل خودرو، دستگاه با ECU ارتباط برقرار می‌کند و اطلاعاتی مانند کدهای خطا، وضعیت سنسورها و داده‌های لحظه‌ای موتور را دریافت می‌کند؛ همین تبادل دوطرفه اطلاعات، پایه اصلی تمام کاربردهای دیاگ است.

نکته مهم: قبل از جا زدن کانکتور دیاگ، مطمئن شوید سوئیچ خودرو کاملاً بسته است و پس از اتصال محکم آن، سوئیچ را برای برقراری ارتباط دیاگ با ECU روی حالت باز قرار دهید؛ اتصال یا جداسازی سوکت OBD در وضعیت سوئیچ باز می‌تواند به دلیل جهش‌های ولتاژی لحظه‌ای، به چیپ‌های درگاه شبکه در ECU یا ترانسیورهای دستگاه دیاگ آسیب جدی بزند.

انواع دستگاه دیاگ در بازار

دستگاه‌های دیاگ را می‌توان از نظر ساختار و نحوه کار به چند دسته اصلی تقسیم کرد. هر کدام از این دسته‌ها مزایا و محدودیت‌های خود را دارند و انتخاب بین آن‌ها به میزان استفاده، بودجه و سطح تخصص کاربر بستگی دارد:

دیاگ دستی یا پرتابل

دیاگ دستی دستگاهی مستقل با نمایشگر و دکمه‌های مخصوص است که مستقیم به پورت OBD خودرو وصل می‌شود و برای کار کردن به لپ‌تاپ یا موبایل نیاز ندارد. این دستگاه‌ها معمولاً برق خود را از خودرو می‌گیرند و به‌سرعت آماده استفاده می‌شوند. مدل‌های ساده بیشتر برای خواندن و پاک کردن کدهای خطا کاربرد دارند، اما مدل‌های حرفه‌ای‌تر امکاناتی مثل مشاهده داده‌های زنده، تست عملگرها و عیب‌یابی چندین برند را ارائه می‌دهند. محدودیت اصلی آن‌ها، صفحه‌نمایش کوچک و سخت‌تر بودن بررسی داده‌های پیچیده است.

دیاگ کامپیوتری و لپ‌تاپی

در این نوع دیاگ، یک رابط به پورت OBD خودرو وصل می‌شود و نرم‌افزار عیب‌یابی روی لپ‌تاپ یا کامپیوتر اجرا می‌شود. صفحه‌نمایش بزرگ‌تر امکان بررسی، ذخیره و مقایسه داده‌ها را به شکل نمودار فراهم می‌کند و تعمیرکار می‌تواند با نرم‌افزارهای مختلف، خودروهای برندهای گوناگون را بررسی کند. برخی دیاگ‌های شرکتی نیز برای یک برند خاص طراحی شده‌اند و امکانات تخصصی‌تری برای همان خودروها دارند. نقطه ضعف این نوع دیاگ، نیاز به لپ‌تاپ و زمان بیشتر برای راه‌اندازی است.

دیاگ بلوتوثی و دانگل‌های وای‌فای

این مدل، یک دانگل کوچک است که به پورت OBD وصل می‌شود و اطلاعات خودرو را از طریق بلوتوث یا وای‌فای به گوشی یا تبلت می‌فرستد. کاربر با اپلیکیشن مخصوص می‌تواند کدهای خطا و داده‌های زنده را مشاهده کند. قیمت مناسب و اندازه کوچک باعث شده این ابزار برای استفاده شخصی محبوب باشد، اما امکانات و پوشش خودروهای آن معمولاً از دیاگ‌های حرفه‌ای تعمیرگاهی محدودتر است.

کاربردهای دستگاه دیاگ

دستگاه دیاگ فقط یک کدخوان ساده نیست؛ مجموعه‌ای از قابلیت‌ها را در اختیار تعمیرکار می‌گذارد که هر کدام کاربرد مشخصی در فرایند عیب‌یابی دارند. در ادامه پنج کاربرد اصلی این دستگاه را بررسی می‌کنیم.

خواندن کدهای خطا

یکی از اصلی‌ترین کاربردهای دیاگ، خواندن کدهای خطا یا DTC است. هر زمان سنسور یا قطعه‌ای خارج از محدوده طبیعی کار کند، ECU کدی مانند P0301 را در حافظه ثبت می‌کند. دیاگ این کد را می‌خواند و مفهوم آن را نمایش می‌دهد. ساختار کدها استاندارد است؛ حرف اول نوع سیستم را مشخص می‌کند: P برای موتور و گیربکس، B برای بدنه، C برای شاسی و ترمز و U برای شبکه ارتباطی. اعداد بعدی نیز نوع خطا را مشخص می‌کنند. به همین دلیل، خواندن و تفسیر درست کدهای خطا اولین قدم برای شروع عیب‌یابی است.

نکته مهم: کدهای خطا دستگاه‌های دیاگ می‌توانند موقت یا دائم باشند. کدهای موقت به محض بروز اولین ناهنجاری در سنسور ثبت می‌شوند و چراغ چک را روشن نمی‌کنند. اما کدهای دائم زمانی ثبت می‌شوند که خطا در چندین سیکل رانندگی متوالی تکرار شده و سیستم مطمئن شده است که نقص فنی وجود دارد؛ این کدها دقیقاً همان مواردی هستند که چراغ چک را در پشت آمپر روشن نگه می‌دارند.

پاک کردن کدهای خطا

پس از رفع ایراد، تعمیرکار می‌تواند با دیاگ کدهای ثبت‌شده را از حافظه ECU پاک کند تا چراغ چک خاموش شود و خودرو به حالت عادی برگردد. با این حال، پاک کردن کد به‌معنای برطرف شدن مشکل نیست؛ اگر علت اصلی خطا همچنان وجود داشته باشد، ECU پس از چند بار رانندگی دوباره همان کد را ثبت می‌کند. بعضی خطاهای ناشی از خرابی فیزیکی قطعات نیز با دیاگ پاک نمی‌شوند و نیاز به تعمیر یا تعویض قطعه دارند. همچنین در بسیاری از خودروها، با پاک کردن کدها اطلاعات مربوط به وضعیت آمادگی سیستم‌ها نیز بازنشانی می‌شود که می‌تواند در معاینه فنی اهمیت داشته باشد.

مشاهده پارامترهای زنده یا لایو دیتا

لایو دیتا یعنی نمایش لحظه‌ای اطلاعات سنسورها و عملکرد قطعات هنگام روشن بودن موتور. با این قابلیت، تعمیرکار می‌تواند مواردی مثل دور موتور، دمای آب، ولتاژ باتری، میزان باز شدن دریچه گاز، فشار منیفولد و زمان پاشش انژکتورها را روی صفحه بررسی کند. تفاوت لایو دیتا با کد خطا این است که کد فقط بخش مشکوک به ایراد را مشخص می‌کند، اما لایو دیتا نحوه عملکرد آن را نشان می‌دهد. برای مثال، با بررسی و تست تغییرات ولتاژ سنسور اکسیژن خودرو یا واکنش سنسور دور موتور می‌توان سالم بودن یا کندی عملکرد آن‌ها را بهتر تشخیص داد.

بیشتر بخوانید: روش‌های عیب‌یابی سنسور مپ با دیاگ و مولتی‌متر

نکته مهم: در بررسی داده‌های زنده، مقدار اصلاح سوخت کوتاه‌مدت (STFT) و بلندمدت (LTFT) اهمیت زیادی دارد. این مقادیر معمولاً باید حدود ۱۰- تا ۱۰+ درصد باشند؛ مثبت شدن مداوم آن‌ها می‌تواند نشانه کمبود سوخت یا ورود هوای اضافی باشد و مقادیر منفی، احتمال ورود سوخت بیش از حد را مطرح می‌کند.

تست عملگرها در بخش‌های مختلف

عملگرها قطعاتی هستند که فرمان ECU را اجرا می‌کنند که از جمله آن‌ها می‌توان به انژکتورها، کویل‌ها، موتور دریچه گاز، پمپ بنزین، فن رادیاتور و استپر موتور اشاره کرد. دستگاه دیاگ می‌تواند بعضی از این قطعات را به‌صورت دستی فعال یا غیرفعال کند تا تعمیرکار ببیند آیا به فرمان پاسخ می‌دهند یا خیر. برای مثال، با فعال کردن فن رادیاتور از طریق دیاگ می‌توان مشخص کرد مشکل از خود فن است یا از سنسور دما و مدار فرمان آن. این قابلیت عیب‌یابی را سریع‌تر می‌کند و در بسیاری از موارد، بدون باز کردن قطعه امکان بررسی عملکرد آن را فراهم می‌کند.

بررسی عملکرد ECU و سایر یونیت‌ها

خودروهای امروزی فقط یک ECU برای موتور ندارند و بخش‌هایی مانند گیربکس، ABS، ایربگ، بدنه و سیستم تهویه نیز یونیت کنترل جداگانه دارند. دستگاه دیاگ می‌تواند با این یونیت‌ها ارتباط برقرار کند، اطلاعات نرم‌افزاری و وضعیت ارتباط آن‌ها با شبکه خودرو را بررسی کند و در مدل‌های پیشرفته‌تر، برخی تنظیمات یا برنامه‌های آن‌ها را تغییر دهد. همچنین بعد از تعمیر، از دیاگ برای کارهایی مانند ریست تنظیمات دریچه گاز یا معرفی سنسور جدید استفاده می‌شود؛ اقداماتی که در بسیاری از خودروها بدون دستگاه دیاگ امکان‌پذیر نیست.

با دستگاه دیاگ چه ایرادهایی را می‌توان تشخیص داد؟

دستگاه دیاگ با خواندن کدهای خطا و تحلیل پارامترهای زنده از ECU و سایر کنترل‌یونیت‌ها، به تعمیرکار کمک می‌کند ریشه اصلی بدکار کردن موتور، افت توان یا روشن شدن چراغ‌های هشدار را در کوتاه‌ترین زمان پیدا کند. برخی از مهم‌ترین ایرادهایی که با دیاگ بررسی می‌شوند عبارت‌اند از:

نکته مهم: ثبت یک کد خطا (DTC) در دستگاه دیاگ لزوماً به معنی خراب بودن خود آن قطعه نیست؛ برای مثال، خطای سنسور اکسیژن می‌تواند ناشی از نشتی هوا در منیفولد، خرابی شمع یا خرابی سیم‌کشی باشد. تشخیص نهایی همیشه نیازمند بررسی هم‌زمان داده‌های زنده و سلامت فیزیکی اتصالات است.

تشخیص دستکاری کیلومتر واقعی با دیاگ

یکی از کاربردهای مهم دیاگ در بازار خرید و فروش خودرو، بررسی میزان واقعی کارکرد است. در بازار خودروهای کارکرده، کم‌کردن کیلومتر یکی از رایج‌ترین تقلب‌هاست و روی قیمت خودرو تأثیر مستقیم دارد. در گذشته که کیلومتر خودروها عقربه‌ای بود، تغییر کارکرد به‌سادگی با دستکاری سیم کیلومتر یا چرخ‌دنده‌های مکانیکی پشت آمپر انجام می‌شد؛ اما در خودروهای امروزی با کیلومتر دیجیتال، کارکرد از طریق ذخیره‌سازی در چند یونیت مختلف (شامل ECU و یونیت صفحه نمایشگاه) ثبت می‌شود.

دستگاه دیاگ می‌تواند با خواندن اطلاعات ذخیره‌شده در یونیت‌های مختلف و مقایسه آن‌ها با عدد نمایش داده‌شده روی صفحه، ناهماهنگی‌ها را شناسایی کند. برای مثال اگر صفحه نمایشگاه ۸۰ هزار کیلومتر نشان دهد اما حافظه ECU یا ماژول گیربکس عدد متفاوتی ثبت کرده باشد، نشانه‌ای از دستکاری است. البته برخی روش‌های پیشرفته دستکاری کیلومتر ممکن است با دیاگ معمولی قابل تشخیص نباشند؛ در این موارد، بررسی کارشناس متخصص و مقایسه عدد کیلومتر با میزان استهلاک ظاهری قطعات می‌تواند به تشخیص دقیق‌تر آن کمک کند.

قابلیت‌های پیشرفته دستگاه‌های دیاگ مدرن

دستگاه‌های دیاگ مدرن فقط برای خواندن و پاک کردن کدهای خطا نیستند و امکانات تخصصی‌تری هم دارند. یکی از مهم‌ترین این قابلیت‌ها، برنامه‌نویسی و کدینگ است که با استفاده از آن می‌توان برخی تنظیمات یونیت‌های خودرو را تغییر داد؛ برای مثال بعضی امکانات را فعال یا غیرفعال کرد یا تنظیمات سیستم روشنایی و تهویه را تغییر داد. دیاگ همچنین می‌تواند پس از تعویض برخی قطعات، مثلاً بعد از تعویض سنسور فشار باد لاستیک یا باتری، آن‌ها را به سیستم معرفی و تنظیمات مربوط به آن‌ها را دوباره انجام دهد.

در مدل‌های پیشرفته‌تر، امکاناتی مانند ریست تنظیمات دریچه گاز، پاک کردن حافظه یادگیری گیربکس اتوماتیک، ریست سرویس دوره‌ای و تست عملکرد سیستم‌هایی مانند ABS و سنسورهای ایمنی نیز وجود دارد. همچنین دیاگ‌های شرکتی امکانات گسترده‌تری دارند و در برخی خودروها برای به‌روزرسانی نرم‌افزار یونیت‌ها و برنامه‌ریزی مجدد ECU استفاده می‌شوند.

نکته مهم:  قبل از انجام کالیبراسیون یا کارهایی مانند ریست دریچه گاز و تعریف سنسور زاویه فرمان، شرایط لازم را طبق دستورالعمل خودرو رعایت کنید. در بسیاری از مدل‌ها، موتور باید به دمای کاری مناسب، معمولاً بالای ۸۰ درجه سانتی‌گراد، رسیده باشد تا فرایند یادگیری با موفقیت انجام شود.

بیشتر بخوانید: نحوه ریست کردن ECU خودرو بدون دستگاه دیاگ

نکات مهم در انتخاب و خرید دستگاه دیاگ

انتخاب دستگاه دیاگ مناسب به نوع استفاده شما بستگی دارد؛ اگر مصرف‌کننده عادی هستید و فقط می‌خواهید ایرادهای کلی خودروی خودتان را ببینید، یک دانگل بلوتوثی یا دیاگ دستی ساده کافی است. اگر تعمیرکار هستید یا قصد ورود به بازار کار تعمیرات ایسیو را دارید، دستگاه مولتی‌برند با پشتیبانی از خودروهای ایرانی و چینی، قابلیت لایو دیتا کامل، تست عملگر و به‌روزرسانی نرم‌افزاری مستمر، انتخاب درستی است. دستگاه‌های OEM تنها برای نمایندگی‌ها و تعمیرگاه‌های تخصصی یک برند خاص توجیه اقتصادی دارند.

در هنگام خرید به چند نکته توجه کنید؛ اول اینکه دستگاه باید از پروتکل‌های ارتباطی خودروهای مورد استفاده شما پشتیبانی کند. دوم، به‌روزرسانی نرم‌افزاری مستمر از اهمیت بالایی برخوردار است چون خودروهای جدید هر سال به بازار می‌آیند. سوم، پشتیبانی فنی داخلی و دسترسی به تخصص برای رفع مشکلات نرم‌افزاری، در بلندمدت اهمیت زیادی دارد. چهارم، دسترسی به لایو دیتا کامل و تست عملگرها در دستگاه‌های حرفه‌ای، یک قابلیت ضروری است نه یک مزیت اضافی.

نکته مهم: اگر قصد دستگاه دیاگ برای خودروهای مدل‌بالای وارداتی یا چینی‌های نسل جدید را دارید، حتماً بررسی کنید که دستگاه از پروتکل‌های پرسرعت مانند CAN FD و DoIP پشتیبانی کند. خودروهای مدرن به دلیل حجم بالای تبادل داده، به پروتکل‌های ارتباطی پیشرفته‌تری نیاز دارند؛ بنابراین اگر دستگاه دیاگ از این استانداردها پشتیبانی نکند، ممکن است نتواند با ECU خودروهای جدید ارتباط برقرار کند یا تنظیمات و کالیبراسیون آن‌ها را انجام دهد.

تجربه‌های کاربردی در مورد استفاده از دستگاه دیاگ و عیب‌یابی خودرو

در این بخش، چند تجربه فنی و خطای رایج هنگام کار با دستگاه دیاگ در تعمیرگاه‌ها و استفاده روزمره را بررسی می‌کنیم؛ مواردی که بی‌توجهی به آن‌ها می‌تواند عیب‌یابی را طولانی‌تر کند یا حتی به سیستم الکتریکی خودرو آسیب بزند.

ایجاد اختلال در شبکه خودرو با دانگل‌های ارزان‌قیمت

برخی دانگل‌های بلوتوثی ارزان و غیراستاندارد، به‌ویژه نمونه‌های کپی نامرغوب ELM327، از مدارهای محافظ و ایزولاسیون مناسبی در خطوط ارتباطی خودرو برخوردار نیستند. استفاده از این دانگل‌ها، به‌خصوص هنگام رانندگی، ممکن است در ارتباط میان واحدهای مختلف خودرو اختلال ایجاد کند و علائمی مانند پرش عقربه‌های پشت‌آمپر، روشن شدن ناگهانی چراغ ABS یا حتی بد کار کردن موتور را به دنبال داشته باشد؛ بنابراین همیشه از برندهای معتبر دانگل دارای تراشه‌های اصلی استفاده نمایید

نکته مهم: اگر هنگام استفاده از دانگل، رفتار غیرعادی در نمایشگرها یا عملکرد خودرو مشاهده کردید، بهتر است آن را بلافاصله از درگاه دیاگ جدا کنید.

تشخیص اشتباه نشتی هوا به جای خرابی سنسور

گاهی با مشاهده خطای مخلوط سوخت رقیق مانند P0171، سنسور اکسیژن یا انژکتور بدون بررسی دقیق تعویض می‌شود. یکی از روش‌های بهتر برای پیدا کردن علت مشکل، بررسی هم‌زمان اصلاح سوخت کوتاه‌مدت و بلندمدت در داده‌های زنده دیاگ است.

اگر با افزایش دور موتور تا حدود ۲۵۰۰ دور، مقدار اصلاح سوخت مثبت کاهش پیدا کند، احتمال وجود نشتی هوا در قسمت‌هایی مانند واشر منیفولد یا شلنگ بوستر بیشتر می‌شود. در این شرایط، مشکل لزوماً از سنسور اکسیژن نیست و مقایسه رفتار موتور در دور آرام و دور بالاتر می‌تواند به تشخیص دقیق‌تر کمک کند.

افت ولتاژ باتری هنگام برنامه‌ریزی ایسیو

یکی از حساس‌ترین مراحل کار با دستگاه‌های دیاگ تخصصی، فلش یا برنامه‌ریزی ایسیو است. اگر باتری ضعیف باشد و هنگام انتقال اطلاعات ولتاژ خودرو بیش از حد افت کند، برنامه‌ریزی ممکن است ناقص بماند و ایسیو دیگر به‌درستی کار نکند. در موارد شدید، خودرو حتی روشن نمی‌شود و ایسیو به اصطلاح «بریک» می‌شود؛ بنابراین قبل از شروع برنامه‌ریزی، ریمپ یا تعریف کلید، وضعیت باتری را بررسی کنید و برای ثابت نگه داشتن ولتاژ از منبع تغذیه کمکی مناسب استفاده کنید. لپ‌تاپ نیز باید شارژ کافی داشته باشد تا عملیات در میانه کار متوقف نشود.

اشتباه گرفتن خطای قدیمی با ایراد فعلی

گاهی کدی که در حافظه ایسیو دیده می‌شود، مربوط به یک ایراد قدیمی یا افت ولتاژ موقت است و در زمان بررسی، قطعه موردنظر کاملاً سالم کار می‌کند. دستگاه‌های دیاگ پیشرفته معمولاً خطاها را بر اساس وضعیت آن‌ها، مانند خطای تأییدشده، موقت و ثبت‌شده در گذشته، نمایش می‌دهند؛ به همین دلیل، فقط دیدن کد خطا برای تشخیص خرابی یک قطعه کافی نیست و باید وضعیت کد و اطلاعات ثبت‌شده همراه آن نیز بررسی شود. خطاهای موقت می‌توانند نشانه شروع یک مشکل باشند و در صورت تکرار، قبل از خرابی کامل قطعه به تعمیرکار هشدار دهند.

سوالات متداول درباره دستگاه دیاگ

آیا استفاده از دیاگ برای خودرو ضرری دارد؟

اتصال دیاگ و خواندن کدها هیچ ضرری برای خودرو ندارد و این کار فقط خواندن اطلاعات از حافظه ECU است. تنها موردی که نیاز به احتیاط دارد، تغییر تنظیمات یا برنامه‌ریزی مجدد یونیت‌هاست؛ اگر این کار توسط فرد غیرمتخصص یا با نرم‌افزار نامناسب انجام شود، ممکن است تنظیمات خودرو به هم بریزد و عملکرد آن دچار مشکل شود. همچنین برخی دانگل‌های ارزان‌قیمت غیراستاندارد می‌توانند در شرایط خاص، ولتاژ غیرمجاز به مدارها تزریق کنند؛ بنابراین بهتر است از دستگاه‌های معتبر و از برندهای شناخته‌شده استفاده کنید.

چرا دستگاه دیاگ به ECU وصل نمی‌شود و خطای No Communication می‌دهد؟

خطای عدم برقراری ارتباط معمولاً به سه دلیل اصلی رخ می‌دهد: سوختن فیوز فندک یا فیوز مدار پورت OBD (چون پین ۱۶ پورت برق خود را از این فیوز می‌گیرد)، شل بودن یا شکستگی پین‌های پورت OBD به‌ویژه خطوط شبکه CAN (پین‌های ۶ و ۱۴)، و باز نبودن سوییچ خودرو روی حالت ON  در زمان اتصال اولیه.

آیا دیاگ زدن قبل از معاینه فنی مشکل آلایندگی را حل می‌کند؟

خیر؛ پاک کردن کدهای خطا با دیاگ تنها چراغ چک را موقتاً خاموش می‌کند اما هم‌زمان تمام چرخه‌های آمادگی سیستم مثل سنسور اکسیژن، کاتالیزور و سیستم تبخیر سوخت را ریست و در وضعیت Not Ready قرار می‌دهد. دستگاه‌های تست معاینه فنی خودرو این وضعیت را تشخیص داده و خودرو تا زمان تکمیل چرخه‌های رانندگی و خوانده شدن مجدد پارامترها در آزمون مردود می‌شود.

تفاوت پروتکل OBD1 با OBD2 در دستگاه دیاگ چیست؟

سیستم‌های OBD1 (مربوط به خودروهای قبل از سال ۱۹۹۶ میلادی یا خودروهای نیمه‌انژکتوری قدیمی) پورت‌های غیراستاندارد با تعداد پین‌های مختلف (مثل سوکت‌های ۲، ۳ یا ۱۲ پین) داشتند و هر کارخانه کدهای خطای مختص به خود را تولید می‌کرد. اما OBD2 یک درگاه یکپارچه ۱۶ پین با پروتکل‌های ارتباطی و کدهای خطای عمومی استاندارد در سراسر جهان است. برای اتصال دیاگ به خودروهای OBD1 باید از کابل‌های تبدیل اختصاصی همان برند استفاده کرد.

آیا اتصال دائم دانگل‌های بلوتوثی به پورت OBD باتری خودرو را خالی می‌کند؟

بله؛ پین ۱۶ پورت OBD برق دائم ۱۲ ولت باتری را تأمین می‌کند. اگر دانگل بلوتوثی دارای قابلیت خواب خودکار نباشد، حتی پس از بستن سوییچ و خاموش شدن خودرو، به مصرف جریان ادامه داده و در صورت توقف چند روزه خودرو، باعث دشارژ شدن و خوابیدن باتری می‌شود.

فریز فریم در دستگاه دیاگ چیست و چه کمکی به عیب‌یابی می‌کند؟

فریز فریم مانند یک عکس فوری الکترونیکی از وضعیت دقیق موتور در همان ثانیه‌ای است که کد خطا ثبت شده است. این قابلیت اطلاعاتی مثل سرعت دقیق خودرو، دور موتور، دمای آب و درصد بار موتور را در لحظه رخ دادن خرابی ذخیره می‌کند. فریز فریم به تعمیرکار کمک می‌کند ایرادهای متناوب (مانند بدکار کردنی که فقط در سرعت بالا یا فقط روی دنده خاصی رخ می‌دهد) را به‌راحتی شبیه‌سازی و بررسی کند.