قهوه، یکی از محبوب ترین نوشیدنی های جهان است که از دانه های درخت قهوه تهیه می شود. این درخت که به خانواده روناسیان تعلق دارد، عمدتاً در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری رشد می کند. دانه های قهوه در واقع هسته های میوه این درخت هستند که پس از برداشت، فرآوری و برشته کاری به پودر قهوه تبدیل می شوند.
فرآیند تولید قهوه از کاشت دانه تا رسیدن به مصرف کننده، مراحل متعددی را شامل می شود که هر گام آن تأثیری بسیاری بر طعم و عطر نهایی قهوه می گذارد. این فرآیند با کاشت بذر قهوه در مزارع مناطق استوایی آغاز می شود؛ پس از گذشت سه تا چهار سال، گیاهان میوه هایی به نام گیلاس قهوه تولید می کنند که با رسیدن به رنگ قرمز یا بنفش تیره، آماده برداشت می شوند. پس از برداشت میوه ها، دانه ها جدا شده، فرآوری شده و خشک می شوند. سپس مرحله برشته کاری انجام می شود که نقش مهمی در تعیین عطر و طعم نهایی قهوه دارد. در نهایت نیز قهوه رست شده آسیاب و بسته بندی می شود تا برای مصرف نهایی آماده شود.
قبل از اینکه ادامه این مطلب را مطالعه کنید، توجه کنید که آموزشگاه فن آموزان در دوره آموزش کافی شاپ علاوه بر آموزش تمامی منوهای کافه در کارگاه های عملی ، اصول راه اندازی و مدیریت کافه و نحوه مدیریت مشتریان را صفر تا صد به کارآموزان دوره آموزش می دهد. این دوره همچنین صفر تا صد آموزش باریستا را پوشش می دهد و تحت نظارت سازمان فنی و حرفه ای و با اعطای مدرک فنی حرفه ای معتبر می باشد.
فهرست محتوا
مراحل تولید قهوه از کشت میوه قهوه تا دم کردن آن
قهوه ای که به دست مصرف کننده می رسد، مراحل بسیاری زیادی را طی می کند تا آماده مصرف شود. در ادامه به توضیح این مراحل به صورت کامل خواهیم پرداخت:
کاشت میوه قهوه
دانه قهوه، از میوه قهوه به دست می آید. بنابراین در قدم اول نیاز است که بذر بوته قهوه در خاک کاشته شود. این بذر ها در گلخانه ها، در شرایط سایه دار به بوته های جوانی تبدیل می شوند که دارای برگ های براق به رنگ سبز تیره و تخممرغی شکل هستند.
این بوته ها گل های سفید کوچک و معطری نیز دارند که به صورت خوشه ای شکوفه می دهند و فقط هر چند ماه یک بار، برای چند روز دارای شکوفه هستند. این بوته ها باید مرتبا آبیاری شوند تا برای کاشت به اندازه کافی قوی شوند. این مرحله پایه و اساس رشد سالم دانه قهوه را تعیین می کند، بنابراین دارای اهمیت بسیاری است.
میوه قهوه چیست؟
میوه قهوه، که به آن گیلاس قهوه نیز گفته می شود شباهت زیادی به یک گیلاس کوچک دارد و به رنگ قرمز یا بنفش تیره دیده می شود و تقریبا دارای 1.5 سانتی متر طول است. ساختار میوه قهوه شامل یک لایه بیرونی نازک (پوست)، یک لایه گوشتی (پالپ) و دو دانه قهوه در مرکز است.
گوشت میوه قهوه دارای بافتی شیرین و آبدار است اما به عنوان خوراکی مصرف نمی شود. هدف اصلی از پرورش درخت قهوه، استخراج دانه های درون میوه است که پس از فرآوری و برشته شدن به قهوه ای که می شناسیم تبدیل می شوند. این دانه ها حاوی ترکیبات مهمی مانند کافئین، اسیدهای کلروژنیک و روغن هستند که در نهایت طعم و عطر خاص قهوه را شکل می دهند.
برداشت گیلاس های قهوه
حدود ۳ الی ۴ سال طول می کشد تا گیاهان قهوه میوه بدهند، سپس گیلاس های آن رسیده و آماده برداشت شوند. گیلاس های قهوه به شکل یک توت سبز و نارس شروع به رشد می کنند و به تدریج زرد رنگ می شوند، سپس نارنجی یا قرمز شده و در نهایت نیز به رنگ گیلاسی تیره در می آیند که در این زمان آماده برداشت برای تبدیل شدن به دانه های ارزشمند قهوه هستند.
در واقع فرآیند تولید قهوه با برداشت میوه های رسیده آغاز می شود. این کار معمولاً به دو روش انجام می گیرد: برداشت دستی که دقیق تر است و اجازه می دهد فقط میوه های کاملاً رسیده چیده شوند و برداشت مکانیکی که سریع تر است اما ممکن است میوه های نارس را نیز جمع آوری کند.
فرآوری گیلاس های قهوه
فرآوری قهوه به روشی گفته می شود که طی آن دانه قهوه از میوه گیلاس قهوه جدا می شود. این فرآیند، مرحله ای حیاتی در مسیر تولید قهوه است که بیش ترین تأثیر را بر طعم نهایی قهوه دارد. روش فرآوری مستقیما بر شیرینی، اسیدیته و بادی (حس غلظت در دهان) قهوه دم آوری شده تأثیر می گذارد.
چهار روش اصلی برای فرآوری قهوه وجود دارد که هر یک ویژگی های طعمی منحصر به فردی را به دانه قهوه می بخشد و در ادامه به این روش ها پرداخته ایم.
فرآوری طبیعی (خشک)
این روش سنتی و رایج است که خاستگاه آن اتیوپی است و اغلب در مناطق خشک تر به کار می رود. در این روش، گیلاس های قهوه تازه چیده شده به طور کامل و با دانه درونشان، روی میز هایی زیر نور خورشید پهن می شوند. این مرحله 3 تا 6 هفته به طول می انجامد. طی این مدت، تولیدکنندگان گیلاس ها را مرتباً جابجا می کنند تا از کپک زدگی جلوگیری شود. در این زمان، قندها و ماده چسبناک (موسیلاژ) به دانه چسبیده و باعث توسعه طعم ها و شیرین تر شدن آن می شوند. پس از خشک شدن (رسیدن به رطوبت 11%)، پوست و تفاله توسط دستگاه از دانه جدا می شوند.
اجرای دقیق این فرآیند به دلیل وجود عوامل متعددی مانند دمای محیط و پوشش ابرها بسیار دشوار است. بنابراین استفاده از این روش فرآوری زیاد مرسوم نمی باشد و قهوه های فرآوری شده به این روش به میزان بسیار محدودی در بازار موجود هستند.
قهوه های فرآوری شده طبیعی معمولاً دارای بادی سنگین و نت های طعمی عمیق و پیچیده تر هستند. طعم هایی مانند بلوبری، توت فرنگی، میوه های استوایی و عسل در آن ها رایج است و اسیدیته ای شراب گونه دارند. این قهوه ها می توانند بسیار آبدار و شیرین باشند.
فرآوری شسته شده (مرطوب)
در این روش، برخلاف فرآیند طبیعی، دانه ها قبل از خشک شدن از گیلاس جدا می شوند. گیلاس های قهوه ابتدا از نظر رسیدگی و چگالی مورد بررسی قرار می گیرند تا تنها گیلاس های مناسب وارد فرآیند شوند. دستگاه های پوست کن، پوست و گوشت میوه را از دانه ها جدا می کنند. سپس، دانه ها وارد مخازن آب می شوند تا باقیمانده موسیلاژ و میوه چسبیده به آن ها شسته شود. در نهایت، دانه ها روی سطوح مخصوص زیر نور خورشید پهن می شوند تا خشک شوند، که این فرآیند ممکن است 60 تا 90 روز طول بکشد.
قهوه های فرآوری شده شسته شده دارای نت های طعمی تمیزتر و تردتر هستند. بادی سبک تر و اسیدیته روشن تر و متعادل تری دارند که شیرینی قهوه را تکمیل می کند. نت های میوه ای آن ها نیز مشخص تر و قابل تشخیص تر هستند. همچنین طعم هایی مانند شیرینی شکر نیشکر، شکلات و رگه هایی از شراب سفید در آن ها یافت می شود.
فرآوری وت هالد (نیمه شسته)
این روش که گاهی نیمه شسته نیز نامیده می شود، با جدا کردن دانه ها از گیلاس توسط دستگاه های پوست کن آغاز می شود، اما بخشی از موسیلاژ روی دانه باقی می ماند. سپس دانه ها سپس در مخازن پلاستیکی نگهداری می شوند و رطوبت زیادی را حفظ می کنند. در این مرحله، موسیلاژ یک پوسته ضخیم در اطراف دانه ایجاد می کند. در نهایت طی فرآیندی به نام هالینگ (پوست کندن) ، این پوسته و لایه خشک از دانه جدا می شوند و دانه ها برای خشک شدن پهن می شوند.
این روش بیش تر در اندونزی رایج است؛ زیرا آب و هوای مرطوب آن منطقه خشک کردن قهوه را دشوار می کند. زمان خشک کردن دانه قهوه در روش وت هالد تقریباً نصف سایر روش ها است؛ بنابراین فرآیندی کارآمدتر و سریع تر است. همچنین قهوه های وت هالد معمولاً بادی سنگین دارند و نت های طعمی شکلاتی، خوش طعم و آجیلی در آن ها غالب است.
فرآوری هانی (عسلی)
این روش ترکیبی از فرآیندهای طبیعی و شسته شده است و به دلیل پیچیدگی و تقاضای بالا، کمتر رایج است. در این فرآیند، پس از جدا کردن دانه از گیلاس توسط دستگاه پوست کن، موسیلاژ (که به آن عسل می گویند) روی دانه باقی می ماند و دانه ها بدون شستشو، زیر نور خورشید خشک می شوند. میزان موسیلاژ باقیمانده قابل کنترل است و مستقیماً بر میزان شیرینی تأثیر می گذارد. دانه ها در طول خشک شدن مرتباً جابجا می شوند تا از کپک زدگی جلوگیری شود.
این نوع فرآوری در آمریکای مرکزی رایج تر است و به دلیل طعم های میوه ای و حس خامه ای در دهان، محبوبیت رو به رشدی پیدا کرده است. این قهوه ها بر اساس میزان موسیلاژ باقیمانده، با رنگ ها (مشکی، قرمز، زرد و سفید) نام گذاری می شوند؛ قهوه های "هانی مشکی" بیش ترین میزان موسیلاژ و "هانی سفید" کمترین میزان را دارند.
قهوه های عسلی بسیار منحصر به فرد هستند. آن ها دارای بادی تمیزتری نسبت به قهوه های طبیعی هستند و نت های غنی از شیرینی شربتی (به دلیل موسیلاژ باقیمانده) دارند. اسیدیته آن ها نیز برجسته تر، اما ملایم تر از قهوه های شسته شده است. بنابراین به طور کلی، بسیار شیرین تر از سایر انواع قهوه ها هستند.
انتخاب روش فرآوری، یک گام کلیدی است که عطر و طعم نهایی قهوه شما را شکل می دهد. هنگام خرید دانه های قهوه، توجه به روش فرآوری که معمولاً روی بسته بندی ذکر شده است، می تواند به شما در کشف طعم های جدید کمک کند.
مرتب سازی دانه های قهوه
پس از مرحله خشک شدن دانه های قهوه، فرآیند مرتب سازی دانه ها که شامل پاکسازی و مرتب سازی دقیق دانه ها برای دستیابی به بالاترین کیفیت محصول نهایی است، انجام می شود. ابتدا، باقیمانده های میوه خشک شده از دانه جدا می شوند که هم شامل پوسته نازک در قهوه های شسته شده و هم کل پوسته در قهوه های طبیعی است.
مرحله بعدی مرتب سازی بر اساس تراکم (Density Sorting) است که در آن دانه ها بر روی یک میز لرزان شیب دار با جریان هوا تفکیک می شوند؛ دانه های متراکم تر و سالم تر به سمت پایین حرکت کرده، در حالی که دانه های سبک تر، معیوب، و ناخالصی هایی مانند سنگ و چوب به سمت بالا هدایت می شوند. این روش می تواند تا 90 درصد از دانه های معیوب را حذف کند و کیفیت طعمی دانه های رسیده و غنی از روغن و قند را تضمین کند که به برشته کاری یکنواخت تر نیز کمک می کند.
در ادامه، دانه ها از طریق الک ها یا با جریان هوا بر اساس اندازه نیز مرتب می شوند تا دانه های بزرگ تر و سنگین تر از کوچک ترها جدا شوند. نهایتاً، مرتب سازی بر اساس رنگ (Color Sorting) انجام می شود که پیچیده ترین و مهم ترین قسمت این کار است. در این مرحله، دانه های معیوب بر اساس تفاوت رنگ جدا می شوند. برای بسیاری از قهوه های باکیفیت بالا، این جداسازی به صورت دستی و با دقت فراوان توسط کارگران انجام می شود که علاوه بر حفظ کیفیت، فرصت های شغلی حیاتی را نیز در جوامع روستایی فراهم می کند. البته ماشین آلات پیشرفته مرتب سازی قهوه ها بر اساس رنگ نیز وجود دارند که با حسگرها و هوای فشرده کار می کنند، اما استفاده از آن ها به دلیل قیمت بسیار بالا، تنها در کشور های محدودی رواج دارد.
صادرات دانه های قهوه
دانه های فرآوری شده، که اکنون به عنوان قهوه سبز شناخته می شوند، در سراسر جهان بسته بندی و ارسال می شوند. قهوه یک کالای حیاتی در تجارت بین المللی است که نقش مهمی در اقتصاد بسیاری از کشورهای در حال توسعه ایفا می کند.
دانه های سبز قهوه، اغلب در کیسه های کنفی یا کانتینرهای مخصوص حمل می شوند و پس از رسیدن به کشور مقصد، به انبارها یا مستقیماً به شرکت های برشته کاری فرستاده می شوند. بیش از یک سوم قهوه جهان به ایالات متحده و پس از آن به آلمان صادر می شود.
تست قهوه
به تست طعم و عطر قهوه توسط افراد حرفه ای، کاپینگ گفته می شود. کاپینگ قهوه فرآیندی است که توسط متخصصان برای ارزیابی عینی کیفیت قهوه انجام می شود. این فرآیند با آماده سازی محیطی عاری از هرگونه بوی قوی، مانند عطر، آغاز می شود تا ظرافت های طعمی قهوه به درستی حس شوند.
در مرحله اول، حدود دو قاشق غذاخوری قهوه با استفاده از آسیاب مخروطی آسیاب شده و درون یک فنجان کوچک قرار می گیرد تا عطر خشک آن ارزیابی شود. سپس، آب تقریباً جوش روی قهوه ریخته شده و اجازه داده می شود به مدت حدود چهار دقیقه دم بکشد. در این مدت، ذرات قهوه به سطح آمده و یک لایه ضخیم یا پوسته تشکیل می دهند. پس از بررسی وجود بوهای نامطبوع، این پوسته به آرامی با قاشق شکسته شده و ذرات به عقب هل داده می شوند تا کاپر بتواند بخارهای معطر را استنشاق کرده و عطر را ارزیابی کند؛ همچنین کرما، لایه کف ریز روی قهوه، نیز در این مرحله تحلیل می شود.
در مرحله بعدی، ذرات آسیاب شده از سطح قهوه برداشته می شوند و کاپر با استفاده از قاشق، قهوه را به صورتی می نوشد که با هوا مخلوط شده و در دهان پخش شود تا طعم ها، بادی و اسیدیته آن مشخص گردد. تکنیک اسپیریشن (Aspiration)، مکیدن شدید قهوه است که باعث پاشش یکنواخت آن روی زبان و کام می شود و فرصت بهینه ای برای ارزیابی حسی قهوه دم شده فراهم می کند. در نهایت، کاپر قهوه را قورت می دهد یا بیرون می ریزد و پس طعم آن را ارزیابی می کند. پس از اتمام تمامی مراحل، ارزیاب حرفه ای قهوه درباره نقاط قوت و ضعف قهوه، شامل بادی، عطر، اسیدیته، شیرینی و تلخی، پس طعم و پروفایل کلی معطر آن، نتیجه گیری می کند.
برشته کاری (رست) قهوه
رست کردن یا برشته کاری یکی از مهم ترین مراحل در فرآیند تولید قهوه است و میزان برشته کاری قهوه و چگونگی رست قهوه سبز، تاثیر بسیار زیادی در طعم نهایی قهوه دارد. در طول فرآیند رست، تغییرات فیزیکی و شیمیایی مهمی در دانه های قهوه رخ می دهد. دانه ها تغییر رنگ می دهند و از سبز به قهوه ای روشن تا تیره تبدیل می شوند. همچنین، روغن های طبیعی درون دانه ها به سطح می آیند که این امر باعث ایجاد عطر و طعم خاص قهوه می گردد.
بنابراین اطلاع داشتن از انواع رست قهوه می تواند به شما در انتخاب قهوه با طعم دلخواهتان کمک زیادی نماید. در این قسمت یک نمای کلی از مراحل رست قهوه و میزان برشته شدن آن ها در هر نوع رست بیان شده است:
مرحله خام (Unroasted Stage)
در این مرحله، دانه های سبز قهوه (در دمای اتاق 20-24 درجه سانتی گراد) که رنگی سبز و بویی شبیه به علف دارند، در دستگاه رست که از قبل گرم شده است قرار می گیرند تا رطوبت زدایی شوند. طی 4 تا 6 دقیقه اول و در دمای 132 تا 165 درجه سانتی گراد، دانه به رنگ زرد کم رنگ تغییر می کند و پس از حدود 8 دقیقه (174 تا 188 درجه سانتی گراد)، دانه به رنگ قهوه ای درآمده و بوی غلات یا برنج پخته می دهد.
سپس در دمای حدود 188 درجه سانتی گراد، ترک اول (first crack) آغاز می شود، که در آن دانه منبسط شده و پوسته (chaff) خود را از دست می دهد. در این مرحله دود زیادی تولید می شود و نیاز به داشتن تهویه مناسب وجود دارد.
مرحله رست روشن (Light Roast Stage)
این مرحله از 9 تا 10.45 دقیقه طول می کشد و با دمای 196 تا 205 درجه سانتی گراد انجام می شود. در این مرحله، صدای پاپ کردن (popping sound) مشابه ذرت بو داده شنیده می شود که نشان دهنده ترک اول دانه قهوه است.
فرآیند رست دانه قهوه رست را می توان در اینجا متوقف کرد؛ اما قهوه حاصل اسیدیته بالایی خواهد داشت و در برخی موارد (مانند اسپرسو) ممکن است طعم آن بسیار ترش باشد. نام های رایج این رست شامل "Light or Half city"، "Cinnamon Roast" یا "New England" است.
پس از ترک اول (حدود 205 درجه سانتی گراد)، کنترل زمان بسیار مهم است؛ زیرا با گذشت هر دقیقه، اسیدیته و قند کمتری در قهوه باقی می ماند.
مرحله رست متوسط (Medium Roast Stage)
این مرحله بین 10.45 تا 11.30 دقیقه پس از شروع برشته کاری رخ می دهد و دمای دانه به 210 تا 220 درجه سانتی گراد می رسد و دانه قهوه به رنگ قهوه ای تیره تر تبدیل می شود. این نوع رست با نام های "American Roast" و "City Roast" شناخته می شوند. همچنین در این مرحله از رست، تولید روغن بر روی سطح دانه آغاز می شود.
مرحله رست تیره (Dark Roast Stage)
در دمای 225 تا 230 درجه سانتی گراد، ترک دوم (second crack) آغاز می شود که صداهایی شبیه به تق تق، ترق ترق، پاپ کردن (snap, crackle, pop) ایجاد می کند. در این زمان، عطر و طعم شدیدی از رست کننده خارج می شود و پروفایل طعمی قهوه کمی تند خواهد شد.
این مرحله 11.50 تا 12.40 دقیقه و یا کمی بیش تر طول می کشد و با دمای بالاتر از 225 درجه سانتی گراد مشخص می شود. نام های رایج این نوع رست عبارتند از "Full-City Roast" و "Vienna Roast" (225 تا 238 درجه سانتی گراد)، که اغلب برای قهوه اسپرسو توصیه می شوند.
رست تیره زمانی است که شما در اواسط "ترک دوم" رست را متوقف می کنید و دانه ها به رنگ قهوه ای بسیار تیره، شبیه شکلات، با درخشش قوی از روغن روی سطحشان درمی آیند. پروفایل طعمی قهوه در این نوع رست شامل تلخی، دودی یا حتی طعم سوخته است. دمای نهایی برای این مرحله نیز حدود 240 الی 245 درجه سانتی گراد است.
نکته مهم: فراتر رفتن بیش از حد از این دما می تواند منجر به آتش سوزی کوچک یا سوختن کامل دانه ها و تبدیل آنها به زغال شود.
برای این مرحله از رست نام های "Italian" و "French Roast" نیز به کار برده می شوند. قهوه این مرحله معمولاً غلظت رقیق تر، عطر کمتر و روغن های کم تری به دلیل سوختن دانه دارد. به خاطر داشته باشید که این دماها حدودی هستند و تجربه شخصی و استفاده از حواس (بو، دید، صدا و طعم) برای تعیین رست مورد علاقه شما حیاتی است.
آسیاب کردن قهوه
آسیاب کردن آخرین مرحله در آماده سازی قهوه قبل از دم کردن است. در این مرحله، دانه های برشته شده در آسیاب های مخصوص قهوه خرد می شوند. هدف از آسیاب کردن، افزایش سطح تماس قهوه با آب است که باعث استخراج بهتر عطر و طعم می شود. درجه آسیاب، از بسیار ریز تا درشت بر اساس روش دم کردن قهوه تنظیم می شود. به عنوان مثال، قهوه اسپرسو نیاز به آسیاب بسیار ریز دارد در حالی که برای قهوه فرانسه، آسیاب درشت تر مناسب است.
نکته مهم در مورد آسیاب کردن قهوه این است که قهوه آسیاب شده باید سریعاً مصرف شود تا تازگی و کیفیت آن حفظ شود. پس از آسیاب شدن، سطح تماس قهوه با هوا افزایش می یابد که باعث اکسیداسیون سریع تر و از دست رفتن عطر و طعم می شود به همین دلیل، بسیاری از علاقه مندان به قهوه ترجیح می دهند دانه های قهوه را درست قبل از دم کردن آسیاب کنند. همچنین، نوع آسیاب (تیغه ای یا آسیاب سنگی) نیز بر کیفیت قهوه آسیاب شده تأثیر میگذارد؛ به عنوان مثال آسیاب های سنگی معمولاً نتیجه آسیاب یکنواخت تری را ارائه می دهند.
دم کردن قهوه
مرحله نهایی درست کردن قهوه نیز، دم آوری قهوه آسیاب شده است. شما می توانید با توجه به ذائقه خود از روش های مختلفی برای دم کردن قهوه استفاده نمایید.
برخی از روش ها همچون استفاده از فرنچ پرس، دستگاه اسپرسوساز، موکا پات و... بر بادی (حس دهانی) خوب، غلظت و سهولت استفاده تأکید دارند. از سوی دیگر، روش هایی همچون آئروپرس، سایفون، کمکس و... نیز وجود دارند که بر شفافیت طعم، وضوح اسیدیته و ظرافت های خاص قهوه تمرکز دارند. هر روش دم آوری، با ویژگی های منحصر به فرد خود، بر روی بافت، غلظت، شفافیت و طعم قهوه تاثیر بسیار زیادی می گذارد و قهوه بسیار منحصر به فردی را ایجاد می کند.
بنابراین استفاده از هر دستگاهی مزایا و محدودیت های خود را به همراه دارد، اما مهم ترین نکته این است که روشی را انتخاب کنید که بیش ترین لذت را برای شما به ارمغان بیاورد. بنابراین شناخت این تفاوت ها به شما کمک می کند تا قهوه ای را تهیه کنید که دقیقاً با سلیقه شما همخوانی داشته باشد.
مقاله ای که با عنوان “مراحل تولید قهوه از کاشت تا برداشت و رست و دم آوری قهوه” مطالعه کردید با همکاری تیم تحریریه دپارتمان صنایع غذایی آموزشگاه فن آموزان تهیه شده است. در آموزشگاه فن آموزان، بیش از 200 دوره مهارتی در حوزه های صنایع غذایی، صنایع خودرو و فنی، برق، هنر و صنایع دستی و ... برگزار می شود که با هدف توانمندسازی شرکت کنندگان در دوره ها و ورود آنها به بازار کار طراحی شده اند. برخی این دوره ها شامل دوره های آموزش کیک پزی، دوره های تخصصی آموزش شیرینی پزی، دوره های آموزش فینگر فود و بسیاری مهارت های کاربردی دیگر هستند.
برای شروع یادگیری تردید دارید؟
جهت دریافت مشاوره رایگان شماره موبایل خود را وارد کنید.
