عملکرد صحیح و بهینه پکیج به هماهنگی دقیق قطعات متعددی وابسته است که در میان آن ها، شیر گاز و شعله پکیج یکی از مهم ترین و حساس ترین اجزا به شمار می رود. این قطعه نه تنها وظیفه کنترل جریان گاز و تنظیم شعله را بر عهده دارد، بلکه به عنوان یک بخش کلیدی در ایمنی دستگاه نیز عمل می کند. تنظیم نادرست یا خرابی این قطعه می تواند منجر به مشکلات جدی از جمله مصرف بیش از حد انرژی، گرمایش ناپایدار، آسیب به قطعات داخلی مانند مبدل حرارتی و حتی خطرات ایمنی جبران ناپذیر شود.
به همین دلیل، آشنایی با ساختار، نحوه عملکرد، نحوه تست و اصول تنظیم دقیق شیر گاز و تنظیم شعله گرم کن پکیج برای هر تکنسین و حتی افراد عادی، امری ضروری است. بنابراین در این مقاله، به صورت گام به گام و با زبانی ساده، تمامی جنبه های مرتبط با تست و تنظیم شیر گاز و شعله پکیج را بررسی خواهیم کرد تا درک عمیقی از این قطعه مهم و نحوه تنظیم آن به دست آورید.
قبل از اینکه به آموزش نحوه تست و تنظیم شیرگاز پکیج بپردازیم لطفاً توجه کنید که در دوره آموزش تعمیرات پکیج در آموزشگاه فن آموزان به تمامی نکات و جزئیات تست اجزای پکیج پرداخته میشود و به صورت تخصصی در این دوره بررسی و کار عملی روی آنها انجام میشود.
فهرست محتوا
ابزار های مورد نیاز تست و تنظیم شیر گاز پکیج
- پیچ گوشتی دو سو و چهارسو
- آچار تخت یا رینگی شماره ۱۰
- دستگاه فشارسنج یا مانومتر میلی بار (در صورت تنظیم اصولی)
مراحل تست شیر گاز پکیج
قبل از هرگونه اقدام برای تنظیم شعله، باید از سلامت شیر گاز و اجزای الکتریکی و مکانیکی آن اطمینان حاصل کنید؛ زیرا صرف زمان برای تنظیم یک شیر گاز معیوب، کاری بیهوده است و تنها راه درست شدن، تعویض آن است. فرآیند تست شیر گاز شامل بررسی های عملکردی، الکتریکی و مدولار پکیج است که در قسمت زیر توضیح داده شده است:
تست عملکردی (تست عبور گاز)
این روش، یکی از کاربردی ترین تست ها برای اطمینان از باز شدن مسیر گاز توسط شیر است. برای انجام این تست ابتدا شیر گاز ورودی به ساختمان یا واحد را ببندید و شلنگ گاز ورودی به پکیج را از سمت لوله گاز شهری باز کنید. سپس پکیج را در حالت تابستانه یا زمستانه روشن کنید و یکی از شیرهای آب گرم را باز نمایید تا دستگاه سیکل روشن شدن را آغاز کند.
دقیقاً در لحظه ای که جرقه زن پکیج شروع به کار می کند (این همان لحظه ای است که برد به شیر گاز فرمان باز شدن می دهد)، با دهان در شلنگ گاز فوت کنید. اگر هوا به راحتی از شلنگ عبور کند، به این معنی است که مسیر مکانیکی شیر گاز باز شده و بوبین های 220 ولت سالم هستند. اما اگر مسیر بسته باشد و هوا عبور نکند، نشان دهنده خرابی شیر گاز یا نرسیدن برق به آن است.
تست مدار الکتریکی
این تست به شما کمک می کند تا از عدم وجود مشکلات الکتریکی و سلامت سیم پیچ های بوبین ها و رسیدن برق به آن ها مطمئن شوید.
تست مقاومت بوبین
با استفاده از یک مولتی متر در حالت اهم سنج، می توانید مقاومت سیم پیچ های بوبین را اندازه گیری کنید. برای این کار، ابتدا سوکت برق شیر گاز را جدا کرده و پراب های مولتی متر را به پین های مربوطه متصل کنید. مقادیر استاندارد مقاومت برای هر مدل شیر گاز در دفترچه راهنمای آن ذکر شده است. اگر مقاومت اندازه گیری شده صفر یا بی نهایت باشد، بوبین سوخته و باید تعویض شود.
تست حالت مغناطیسی
یک روش عملی دیگر برای تست بوبین ها، بررسی ایجاد میدان مغناطیسی در لحظه ارسال برق است. برای این کار، پس از باز کردن پیچ و خارج کردن بوبین از جای خود، دستگاه را روشن کنید. در لحظه ای که پکیج برای تشکیل شعله جرقه می زند، یک پیچ گوشتی را به داخل شفت بوبین نزدیک کنید. اگر بوبین سالم باشد، خاصیت آهنربایی پیدا کرده و پیچ گوشتی را جذب می کند. اگر خاصیت مغناطیسی ایجاد نشود، یا بوبین سوخته است یا برق از طرف برد به آن نمی رسد.
تست اتصال کوتاه شیر گاز
مولتی متر را در حالت بیزر (Buzzer) یا تست دیود قرار دهید. پین های سوکت برق شیر گاز را نسبت به بدنه فلزی شیر گاز تست کنید. در این حالت فقط یک پین (پین ارت یا زمین) باید به بدنه راه بدهد و بوق بزند و سایر پین ها نباید با بدنه اتصال داشته باشند. سپس پین های برق را دو به دو با یکدیگر تست کنید که در این حالت نیز نباید هیچ کدام به هم اتصال کوتاه داشته باشند.
تست ولتاژ ورودی
در حین کارکرد پکیج (لحظه جرقه زدن)، با احتیاط ولتاژ ورودی به سوکت شیر گاز را اندازه گیری کنید. باید ولتاژ ۲۲۰ ولت AC برای بوبین های اصلی و ولتاژ متغیر DC (بین ۲ تا ۱۲ ولت) برای بوبین مدولاتور را مشاهده کنید. عدم وجود این ولتاژها به معنی خرابی برد است.
تست مدولار
برای ارزیابی صحیح عملکرد بخش مدولار شیر گاز پکیج، باید توجه داشت که این تست فقط در حین کارکرد دستگاه و با تغییر ولتاژ ورودی به این بخش امکان پذیر است. بخش مدولار، که شامل بوبین ۱۲ یا ۲۴ ولتی (DC) است، وظیفه ی تنظیم پیوسته و تدریجی ارتفاع شعله را بر عهده دارد و به همین دلیل به آن شیر ماژول یا مدولاتور نیز می گویند.
عملکرد صحیح این قسمت به خصوص در پکیج های چگالشی، که به فن با دور متغیر مجهز هستند، اهمیت دوچندان دارد؛ زیرا در این مدل ها، میزان گاز ورودی به مشعل با تغییر سرعت فن، به صورت مستقیم تغییر می کند.
یک روش عملی برای تست بوبین مدولار ۲۴ ولتی، بررسی واکنش شعله به دستورات برد است. هنگامی که دمای دستگاه به حد تنظیم شده می رسد، برد باید ولتاژ را به بوبین ۲۴ ولتی ارسال کند و در نتیجه، شعله کوتاه شود. اگر این اتفاق نیفتد، ابتدا باید ولتاژ ورودی به بوبین با مولتی متر اندازه گیری شود.
در صورتی که ولتاژ ۲۴ ولت (DC) به بوبین می رسد اما شعله کوتاه نمی شود، می توان نتیجه گرفت که شیر گاز یا بوبین مدولار آن معیوب است. اما اگر ولتاژی به بوبین نمی رسد، مشکل از برد الکترونیکی دستگاه است.
برخلاف پکیج های معمولی، تنظیم شیر گاز در پکیج های چگالشی بر اساس فشار گاز انجام نمی شود، بلکه بر اساس آنالیز گازهای خروجی از دودکش(به ویژه میزان CO2) و با استفاده از دستگاه آنالایزر احتراق انجام می شود و به هیچ وجه نباید بر اساس فشار یا به صورت چشمی تنظیم شود.
پس از اطمینان از سلامت شیر گاز، می توانید با خیال راحت به سراغ مرحله تنظیم آن بروید.
مراحل تنظیم شیر گاز و شعله پکیج
تنظیم شیر گاز به دو روش اصلی تنظیم چشمی و تنظیم با دستگاه فشارسنج (مانومتر) انجام می شود؛ اگرچه استفاده از روش تنظیم چشمی رایج تر است، اما روش اصولی و دقیق، استفاده از مانومتر است؛ زیرا فشار گاز را بر اساس استانداردهای کارخانه تنظیم می کند.
نکته بسیار مهم: برای انجام تنظیمات، پکیج باید در حالت تابستانه قرار گیرد و یکی از شیرهای آب گرم مصرفی باز باشد. دلیل این کار این است که در حالت تابستانه، با باز کردن آب گرم، پکیج بلافاصله با حداکثر توان روشن می شود و شما می توانید هم شعله بلند و هم شعله کوتاه را به صورت مجزا تنظیم کنید.
روش اول: تنظیم چشمی ارتفاع شعله
این روش اگرچه دقت کمتری دارد، اما در صورت نبود مانومتر می تواند کارساز باشد و توسط بسیاری از سرویس کاران استفاده می شود.
مرحله اول: تنظیم شعله کوتاه (مینیمم)
از آنجایی که شعله کوتاه پیش نیاز شعله بلند است، همیشه فرآیند تنظیم را از شعله کوتاه آغاز می کنیم. برای این کار پکیج را در حالت تابستانه روشن کرده و یک شیر آب گرم را باز کنید تا شعله با حداکثر ارتفاع تشکیل شود. برای اینکه پکیج را به صورت دستی در حالت شعله کوتاه قرار دهید، یکی از فیش های متصل به بوبین ماژوله (بوبین 12 یا 24 ولتی) را جدا کنید. با این کار، ولتاژ از روی بوبین ماژوله برداشته شده و شعله فوراً به حالت حداقل خود درمی آید.
احتیاط: مراقب باشید که فیش جدا شده با بدنه فلزی پکیج یا فیش دیگر تماس پیدا نکند، زیرا این امر می تواند باعث سوختن برد دستگاه شود.
سپس بر روی شیر گاز، یک مهره برنجی و یک پیچ دو سو در مرکز آن مشاهده می کنید. برای تنظیم شعله کوتاه، مهره برنجی را با آچار شماره ۱۰ ثابت نگه دارید و پیچ مرکزی را با پیچ گوشتی بچرخانید (چرخش در جهت عقربه های ساعت، ارتفاع شعله کوتاه را افزایش می دهد و چرخش خلاف جهت عقربه های ساعت، ارتفاع شعله کوتاه را کاهش می دهد.).
در نهایت پیچ را به آرامی بچرخانید تا ارتفاع شعله کوتاه به حالت استاندارد، یعنی حدود یک سوم ارتفاع کل محفظه احتراق برسد.
نکته مهم: این پیچ بسیار حساس است و نباید بیش از نیم دور چرخانده شود، در غیر این صورت ممکن است از کالیبراسیون کارخانه خارج شده و تنظیم مجدد آن بسیار دشوار یا حتی غیرممکن شود.
مرحله دوم: تنظیم شعله بلند (ماکزیمم)
پس از تنظیم دقیق شعله کوتاه، نوبت به تنظیم شعله بلند می رسد. فیش بوبین ماژوله را که در مرحله قبل جدا کرده بودید، دوباره وصل کنید. شعله بلافاصله به حالت حداکثر خود بازمی گردد. این بار، پیچ مرکزی را با پیچ گوشتی ثابت نگه دارید و مهره برنجی را با آچار شماره ۱۰ بچرخانید (چرخش در جهت عقربه های ساعت، ارتفاع شعله بلند را افزایش می دهد و چرخش خلاف جهت عقربه های ساعت، ارتفاع شعله بلند را کاهش می دهد.).
سپس مهره را بچرخانید تا ارتفاع شعله بلند به حالت استاندارد، یعنی حدود دو سوم ارتفاع کل محفظه احتراق برسد. این ارتفاع تضمین می کند که حرارت به طور موثر به مبدل منتقل شود؛ بدون آنکه به آن آسیب برساند. پس از اتمام این مراحل، شیر آب گرم را ببندید. تنظیمات شیر گاز پکیج شما به پایان رسیده است.
روش دوم: تنظیم شیر گاز با مانومتر (روش دقیق و استاندارد)
این روش اصولی ترین راه برای تنظیم شیر گاز است و فشار گاز خروجی را دقیقاً مطابق با استانداردهای کارخانه تنظیم می کند.
مرحله اول: اندازه گیری فشار گاز ورودی
قبل از هر تنظیمی، باید فشار گاز ورودی به پکیج را بررسی کنید. فشار نامناسب گاز شهری می تواند تمام تنظیمات شما را بی اثر کند.
بنابراین ابتدا پیچ مخصوص تست فشار ورودی روی شیر گاز (معمولاً با علامت "Pi" یا "IN") را کمی شل کرده و شلنگ مانومتر را به آن وصل کنید. سپس پکیج را در حالت حداکثر توان روشن کنید. در این حالت فشار گاز ورودی باید در محدوده استاندارد باشد. یعنی برای گاز شهری (طبیعی)، این فشار باید حداقل ۱۸ میلی بار و حداکثر ۲۵ میلی بار باشد. اگر فشار کمتر از این مقدار باشد، پکیج با توان کامل کار نخواهد کرد و باید موضوع از طریق شرکت گاز پیگیری شود.
مرحله دوم: تنظیم فشار شعله بلند (حداکثر توان)
برای تنظیم فشار شعله بلند نیز شلنگ مانومتر را از نقطه تست ورودی جدا کرده و به نقطه تست فشار خروجی (معمولاً با علامت "Po" یا"OUT") متصل کنید. در پکیج های فن دار محفظه احتراق بسته، شلنگ سیلیکونی متصل به شیر گاز (شلنگ تعدیل) را موقتاً جدا کنید.
سپس پکیج را در حالت حداکثر توان روشن کنید (حالت تابستانه، دمای آب روی ماکزیمم، شیر آب گرم باز) و فشار نمایش داده شده روی مانومتر را با مقادیر استاندارد در دفترچه راهنمای پکیج مقایسه کنید. فشار شعله بلند برای گاز طبیعی (G20) در اکثر پکیج ها، باید بین ۸ تا ۱۲ میلی بار باشد (مقادیر رایج بین ۸.۵ تا ۱۰.۱ میلی بار است). اگر مقدار متفاوتی را مشاهده کردید، با استفاده از آچار ۱۰ مهره برنجی را بچرخانید تا به فشار استاندارد برسید.
مرحله سوم: تنظیم فشار شعله کوتاه (حداقل توان)
به منظور تنظیم فشار شعله کوتاه، در حالی که پکیج همچنان روشن است و مانومتر متصل است، یکی از فیش های بوبین مدولاتور را جدا کنید. در این حالت فشار روی مانومتر به شدت افت کرده و فشار شعله کوتاه را نشان می دهد. این فشار برای گاز طبیعی باید بین ۱.۵ تا ۲.۵ میلی بار باشد.
با ثابت نگه داشتن مهره برنجی، پیچ مرکزی را با پیچ گوشتی بچرخانید تا به فشار مطلوب برسید. پس از اتمام تنظیم نیز فیش مدولاتور را وصل کرده، شلنگ تعدیل (در صورت وجود) را متصل نمایید و پیچ های تست فشار را با دقت ببندید تا از عدم نشتی گاز اطمینان حاصل شود.
شیر گاز پکیج چیست و چه وظیفه ای بر عهده دارد؟
برای درک بهتر فرآیندهای تست و تنظیم، آشنایی با ماهیت شیر گاز و اجزای تشکیل دهنده آن نیز ضروری است. شیر گاز، که با نام های شیر کنترل یا شیر برقی گاز نیز شناخته می شود، قطعه ای الکترومکانیکی است که درست در زیر محفظه احتراق پکیج قرار گرفته است. وظیفه اصلی این قطعه، مدیریت و کنترل جریان گاز ورودی به مشعل (برنر) دستگاه است که شامل دو عملکرد اصلی زیر است:
قطع و وصل جریان گاز
هنگامی که نیاز به گرمایش وجود دارد (مثلاً با باز شدن شیر آب گرم یا درخواست گرمایش از سوی ترموستات)، برد الکترونیکی پکیج دستوری را به شیر گاز ارسال می کند. این دستور باعث باز شدن شیر و برقراری جریان گاز به سمت مشعل می شود. پس از آن، جرقه زن فعال شده و شعله تشکیل می شود. در صورت بروز هرگونه خطا یا خاموش شدن دستگاه، شیر گاز جریان را قطع کرده و ایمنی سیستم را تضمین می کند.
تنظیم ارتفاع شعله (ماژولاسیون)
یکی از مهم ترین وظایف شیر گاز، تنظیم پیوسته ارتفاع شعله، معروف به ماژوله کردن است. این فرآیند به دستگاه اجازه می دهد تا متناسب با نیاز حرارتی لحظه ای، میزان گاز ورودی به مشعل را کم یا زیاد کند. این قابلیت از خاموش و روشن شدن های مکرر دستگاه جلوگیری کرده، مصرف انرژی را بهینه می سازد و عمر مفید قطعات را افزایش می دهد.
اجزای کلیدی شیر گاز
شیر گاز پکیج از قطعات مختلفی تشکیل شده است که هر یک نقش مشخصی را ایفا می کنند. این قطعه معمولاً از جنس آلومینیوم ساخته می شود تا در برابر خوردگی و فشار مقاوم باشد. رایج ترین مدل های شیر گاز مورد استفاده در پکیج های ایرانی مانند بوتان و ایران رادیاتور، شیرهای ساخت شرکت ایتالیایی SIT، به ویژه مدل 848 Sigma هستند. اجزای اصلی یک شیر گاز عبارتند از:
بوبین ها (سلونوئیدها)
شیر گاز معمولاً دارای سه بوبین است. دو بوبین با ولتاژ 220 ولت کار می کنند و وظیفه اصلی آن ها قطع و وصل جریان گاز است. این دو بوبین به صورت سری مکانیکی و موازی الکتریکی طراحی شده اند تا ایمنی را به حداکثر برسانند؛ یعنی برای عبور گاز، هر دو باید فعال شوند.
بوبین سوم که به آن بوبین ماژوله می گویند، با ولتاژ پایین تر (معمولاً 12 یا 24 ولت DC) کار می کند و وظیفه تنظیم دقیق ارتفاع شعله را بر عهده دارد. تغییر ولتاژ ارسالی از برد به این بوبین، باعث تغییر در میزان باز بودن مسیر گاز و در نتیجه، کوتاهی و بلندی شعله می شود.
دیافراگم و فنرها
این اجزای مکانیکی به فشار گاز واکنش نشان می دهند و در کنار بوبین ها، به تنظیم دقیق جریان کمک می کنند.
پیچ ها و مهره های تنظیم
بر روی بدنه شیر گاز، پیچ ها و مهره هایی برای تنظیم مکانیکی شعله های حداقل و حداکثر تعبیه شده است که در زمان تنظیم شیر گاز پکیج مورد استفاده قرار می گیرند.
نقاط تست فشار
این نقاط به تکنسین اجازه می دهند تا با اتصال دستگاه فشارسنج (مانومتر)، فشار گاز ورودی و خروجی را به دقت اندازه گیری کند.
توجه داشته باشید که شیر گاز یک قطعه پلمپ شده توسط کارخانه سازنده است و تعمیرات داخلی آن به هیچ عنوان توصیه نمی شود، زیرا می تواند ایمنی دستگاه را به خطر اندازد. در صورت خرابی های داخلی، معمولاً کل قطعه یا بوبین های آن تعویض می شوند.
علائم و نشانه های تنظیم نبودن شیر گاز و شعله پکیج
مشکلات ناشی از تنظیم نادرست شیر گاز بسیار متنوع هستند و می توانند هم در حالت گرمایش رادیاتورها و هم در تأمین آب گرم مصرفی بروز کنند. برخی از شایع ترین این علائم عبارتند از:
روشن شدن انفجاری پکیج
اگر شعله کوتاه (مینیمم) بیش از حد زیاد باشد، تجمع گاز در لحظه احتراق باعث ایجاد صدایی شبیه به انفجار می شود.
عدم تشکیل شعله یا خاموش شدن پس از چند ثانیه
اگر شعله کوتاه بیش از حد کم باشد، ممکن است شعله اصلاً تشکیل نشود یا پس از تشکیل، به دلیل نرسیدن به حسگر یون، پایدار نماند و دستگاه خاموش شود و خطای عدم تشخیص شعله نمایش دهد.
گرم نشدن کافی آب مصرفی
اگر شعله بلند (ماکزیمم) به درستی تنظیم نشده و ارتفاع آن کم باشد، پکیج توان کافی برای رساندن آب به دمای مطلوب را نخواهد داشت (به خصوص در فصول سرد سال).
سرد و گرم شدن آب مصرفی (نوسان دما)
اگر ارتفاع شعله بلند بیش از حد زیاد باشد، دمای آب به سرعت از حد تنظیم شده فراتر می رود. این امر باعث می شود سنسورها دستور خاموش شدن شعله را صادر کنند و پس از کاهش دما، شعله دوباره روشن شود. این چرخه تکراری منجر به نوسان دمای آب می شود. این شعله بیش از حد بلند همچنین می تواند به مبدل حرارتی آسیب جدی وارد کند.
مصرف بیش از حد گاز
تنظیم نبودن شعله و عملکرد نامناسب ماژولاسیون، منجر به هدررفت انرژی و افزایش هزینه های گاز می شود.
شنیدن صداهای غیرعادی از پکیج
صدای بلند یا لرزش هنگام کارکرد دستگاه می تواند یکی دیگر از نشانه های تنظیم نبودن شیر گاز باشد.
چرا تست و تنظیم شیر گاز ضروری است؟
تنظیم نبودن شیر گاز می تواند خود را با علائم مختلفی نشان دهد که نادیده گرفتن آن ها می تواند هزینه های سنگین تری را به دنبال داشته باشد.
- بهینه سازی مصرف انرژی: تنظیم دقیق شعله از هدررفت گاز جلوگیری کرده و راندمان حرارتی دستگاه را به حداکثر می رساند.
- افزایش طول عمر دستگاه: شعله بیش از حد بلند (فشار گاز زیاد) می تواند به مبدل حرارتی آسیب جدی وارد کرده و باعث سوختگی یا سوراخ شدن آن شود.
- ایمنی: تنظیم صحیح فشار گاز، احتراق کامل و سالم را تضمین می کند. شعله نامناسب می تواند منجر به تولید گازهای خطرناک مانند مونوکسید کربن شود.
- عملکرد پایدار: بسیاری از مشکلات رایج مانند روشن شدن انفجاری، خاموش شدن های مکرر، سرد و گرم شدن آب مصرفی و گرم نشدن کافی رادیاتورها ریشه در تنظیم نبودن شیر گاز دارند.
نتیجه گیری
شیر گاز پکیج، قطعه ای حیاتی است که عملکرد صحیح آن تأثیر مستقیمی بر راندمان، ایمنی و طول عمر دستگاه دارد. تنظیم دقیق شعله های حداقل و حداکثر، یکی از مهم ترین بخش های سرویس و نگهداری پکیج است که می تواند بسیاری از مشکلات رایج مانند نوسان دمای آب، روشن شدن انفجاری و مصرف بالای گاز را برطرف کند.
با پیروی از مراحل ذکر شده در این راهنما و با در نظر گرفتن اهمیت استفاده از ابزار دقیق مانند مانومتر، می توان عملکرد پکیج را به حالت بهینه بازگرداند و از گرمای مطبوع و پایدار در تمام فصول سال لذت برد. با این حال، همواره به یاد داشته باشید که در صورت عدم اطمینان، سپردن کار به متخصصان بهترین و ایمن ترین راهکار است.
ویدیو آموزش تست و تنظیم شیر گاز پکیج
در این ویدیو آموزشگاه فن آموزان نحوه عملکرد شیر گاز پکیج، روش های تست، انواع خرابی ها و روش تنظیم شعله پکیج آموزش داده می شود.
آموزشگاه فن آموزان در دپارتمان های تخصصی خود شغل های فنی پردرآمد را تحت نظارت سازمان فنی حرفه ای آموزش می دهد. برخی از پرطرفدارترین دوره های این مرکز شامل دوره های تخصصی آموزش نصب کولر گازی، دوره آموزش تعمیرات کولر گازی، دوره آموزش لوله کشی ساختمان، دوره های تخصصی صنایع فلز و آموزش جوشکاری و بیش از دویست دوره دیگر می باشد. تمامی دوره ها با تمرکز بر یادگیری عملی کاراموزان و در کارگاه های مجهز برگزار می شوند. برای دریافت اطلاعات بیشتر و مشاوره رایگان با شماره 02191321001 تماس بگیرید.
برای شروع یادگیری تردید دارید؟
جهت دریافت مشاوره رایگان شماره موبایل خود را وارد کنید.
