کارکرد تجهیزات DAS به طور کامل متفاوت است و به طور مستقیم به سرور یا کامپیوتر از طریق کابل متصل می شوند و قابلیت هایی مانند RAID را فراهم می کنند. با این تعریف، یک هارد دیسک که به تنهایی از طریق یکی از رابط های مشهور همانند SATA, IDE و یا SCSI به سیستم متصل شده است، می تواند یک DAS را تشکیل دهد.
همچنین مجموعه ای از هارد دیسک ها که به وسیله ی یک کنترل کننده ی داخلی یا بیرونی به کامپیوتر وصل می شوند، شکل مشخص تری از یک DAS را می دهند. نکته ی قابل توجه این است که ذخیره سازی فقط در اختیار یک سیستم است. تجهیزات DAS از قابلیت های شبکه پشتیبانی نمی کنند و برای اشتراک گذاری اطلاعات مناسب نیستند. DAS ارزان است و هزینه های جانبی و نگهداری کمتری نسبت به سایر روش ها دارد.
در سیستم های بزرگ با به کارگیری چندین DAS، منابع اطلاعات پخش می شوند و هزینه های نگهداری و جانبی افزایش می یابد. نکته ی قابل توجه در این قسمت این است که برای به اشتراک گذاری اطلاعات باید از مکانیزم های معمول همانند SMB/ CIFS و NFS استفاده کرد که به ترتیب در سیستم عامل های ویندوز و لینوکس کاربرد دارند که با به کارگیری این مکانیزم ها، مشکل اشتراک اطلاعات حل می شود. ولی در کاربردهای سرعت بالا به علت بار زیاد این روش ها نمی توان از DAS استفاده کرد.
با استفاده از DAS می نوان اکثر کارهای معمول از قبیل فایل سرور، وب سرور و ایمیل سرور را انجام داد. چنانچه مورد استفاده از حد معمول فراتر رود و حجم اطلاعات افزایش یابد، باید سراغ روش های دیگر همانند SAN و NAS رفت. معمولا از DAS بیشتر برای موارد فایل سروری استفاده می شود و در کاربردهایی نظیر نگهداری فایل های صدا، از مدت ها DAS کاربرد فراوانی داشته است. در حال حاضر نمونه های 8 و 12 و 16 هارد دیسک DAS در سازمان یافت می شود که اغلب از مدل های Arena, Falcon و Axus هستند.
منبع ذخیره ی DAS
آموزش های مرتبط :
