تاریخچۀ فشرده سازی تصاویر

اهمیت فرمت های فشرده سازی تصاویر در صنعت تصویری انکارناپذیر است. تاکنون استانداردهای فشرده سازی زیادی ابداع و به بازار ارائه گردیده است که هر یک مدعی بهترین در نوع خود هستند. اما این که کدام فرمت فشرده سازی می تواند مناسب ترین گزینه در صنعت نظارت تصویری باشد چالشی است که متخصصان این حوزه با آن مواجه اند که با بررسی استاندارد فشرده سازی H.264 و مقایسۀ آن با فرمت های قبلی، به ارزیابی نقاط قوت و ضعف این استاندارد پرداخته خواهد شد.

از سال 1995، MPEG-2، استاندارد انتقال تصویر انتخاب پخش برنامه های تلویزیون و DVD بوده است. جانشین آن یعنی MPEG-4  بخش دوم، امکانات MPEG-2 را در سال 1998 گسترش داد و استاندارد انتقال تصویر در شبکه ای را ایجاد نمود که به طور وسیعی در صنعت کامپیوتر استفاده شد.

در سال 1988 اعضای ISO و IEC گروهی را تشکیل دادند که گروه کارشناسان تصویر متحرک نامیده شد. در دهۀ 90، استانداردهای انتقال و فشرده سازی صوت و تصویر MPEG-2 و MPEG-4 بخش دوم شناخته شده و منتشر شدند. در سال 2001، MPEG و یک زیرگروه از ITU-T با عنوان گروه کارشناسان کدگذاری ویدئو (VCEG)، گروه جدیدی به نام تیم ویدئویی مشترک (JVT) را بنیان گذاری کردند. اساس کار JVT بر پایه استانداردهای MPEG 2/4 بود که در نهایت استاندارد فشرده سازی تصویر H.264 را ایجاد نمود و در سال 2003 برای اولین بار منتشر کرد.

امروزه استاندارد H.264 که با عنوان MPEG-4 بخش ده نیز شناخته می شود. در دنیای انتقال تصویر در شبکه حرف اول را می زند و می توان به سادگی گفت که H.264 استاندارد فشرده سازی تصویر است و در حقیقت محصول همکاری مشترک بین سازمان بین المللی استانداردسازی (ISO)، کمیته الکتروتکنیکی بین المللی (IEC) و واحد بین المللی مخابرات، بخش استانداردسازی مخابرات (ITU-T)، برای تولید و تعریف یک معیار پایه برای فن آوری های انتقال تصویر می باشد.

مطالب مرتبط

آموزش های مرتبط :


پیش ثبت نام در دوره ها

با پر کردن فرم زیر در اسرع وقت با شما تماس گرفته می شود

  • 7 + 5 =
  • این فیلد برای اعتبار سنجی است و باید بدون تغییر باقی بماند .
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *