انتقال تصویر برای دوربین های مداربسته تحت شبکه

امروزه یکی از مهم ترین فاکتورها در انتخاب دوربین های مداربسته امنیتی، قابلیت دسترسی به سیستم از راه دور است که در سیستم های نظارت تصویری دوربین مداربسته تحت شبکه (IP) نیز این قابلیت از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.

مراحل راه اندازی:

  1. شبکه اولیه دوربین مداربسته
  2. جمع آوری اطلاعات
  3. تنظیم آدرس IP استاتیک
  4. تنظیم Port Forwarding
  5. تست
  6. آدرس IP دینامیکی
  7. ایمنی
  8. عیب یابی

شبکه اولیه دوربین

دوربین های مداربسته تحت شبکه نیز مانند سایر تجهیزات تحت شبکه و IP base، برای انتقال اطلاعات و فعالیت نیاز به بستر شبکه دارند. این بستر شبکه از روترها و سوئیچ هایی که وظیفه برقراری ارتباط بین تمامی کاربران موجود در شبکه را بر عهده دارند و یک کامپیوتر سرور برای دسترسی به دوربین های مداربسته و ذخیره سازی تصاویر ارسالی، تشکیل شده است. مراحل تخصصی و عملی انتقال تصویر در آموزش دوربین مدار بسته به صورت کامل تشریح می شود.

در ابتدا برای راه اندازی هر دوربین در شبکه، تنظیمات اولیه شبکه بر روی دوربین که شامل وارد کردن Gateway ،IPAddress و DNS Server در صفحه تنظیمات هر دوربین است، باید انجام شود و سپس باید نرم افزار مورد نظر برای ضبط تصاویر بر روی سرور نصب شود و آدرس هر یک از دوربین های مداربسته در نرم افزار معرفی و عملیات ضبط راه اندازی شود. البته بدون نرم افزار نیز می توان به هر یک از دوربین های مداربسته به طور جداگانه دسترسی داشت و تصاویر آنها را مشاهده کرد، ولی امکان ضبط تصاویر برای مدت زمان طولانی وجود نخواهد داشت. برای تنظیم آدرس ۱۶ دوربین در ادامه توضیحات کامل تری بیان شده است.

اکثر افراد دوربین های مداربسته تحت شبکه خود را به وسیله روتر استاندارد شبکه به دیگر کامپیوترها و تجهیزاتی شبکه متصل می کنند. سپس تمامی دوربین های مداربسته به وسیله روتر به اینترنت دسترسی پیدا می کنند. هیچ محدودیتی بر روی داده های خروجی وجود ندارد مگر اینکه این محدودیت ها توسط کاربر روی روتر اعمال شود. اگر چه بر عکس این حالت امکان پذیر نیست. به این معنا که روترها شامل دیواره آتش است که مانع می شود هر شخصی با استفاده از اینترنت به شبکه دسترسی پیدا کند. بدین وسیله کامپیوتر و تجهیزاتی محلی از حملات هکرها در امان می مانند، ولی این بدان معنا نیست که کاربر نتواند با دوربین خود اتصال برقرار کند.

برای این که بتوان از خارج شبکه محلی و از طریق اینترنت به دوربین های مداربسته و یا هر یک از تجهیزات موجود در شبکه دسترسی داشت، از دو روش DMZ و Port forwarding می توان جهت عملیات مسیریابی استفاده کرد که البته Port forwarding بسیار ایمن تر از DMZ بوده و اجرای آن توصیه می شود.

قابلیت Port forwarding که گاهی سرور مجازی یا port mapping نیز نامیده می شود، روشی است که به وسیله آن سرور و یا روتر از طریق اینترنت اجازه می دهد بدون اینکه امکان دسترسی به درگاه ها و تجهیزات دیگر را داشته باشد به یکی از تجهیزات موجود در شبکه دسترسی پیدا کند در حالی که با DMZ، تمامی درگاه های روتر باز شده و هر کاربری می تواند علاوه بر دوربین های مداربسته ، به تمامی درگاه های روتر و در نتیجه تجهیزات دیگر دسترسی داشته باشد .

جمع آوری اطلاعات

به منظور تنظیم درگاه ها احتیاج به داشتن اطلاعاتی در مورد شبکه یعنی آدرس IP دوربین ، آدرس IP داخلی روتر، آدرس IP  خارجی روتر و شماره درگاه وجود دارد که از تکنیک زیر استفاده می شود .

آدرس IP داخلی روتر و subnetmask

برای به دست آوردن این اطلاعات در ویندوز XP باید در منوی Start روی RUN کلیک شود و پس از باز شدن پنجر، دستور CMD اجرا می شود .

دستور command prompt

command window نمایان می شود و سپس دستور ipconfig تایپ و اجرا می شود. کامپیوتر اطلاعات شبکه را نمایش خواهد داد. اگر از ارتباط بی سیم بین کامپیوتر و روتر استفاده شود ، هدف Etherent adaptor local wireless connection است و در حالت ارتباط با سیم هدف Etherent “ adaptor local “ wireless connection است.

در صفحه اشاره شده ، باید gateway را جستجو کرد. در واقع آدرس IP داخلی روتر بر روی کامپیوتر به عنوان Gateway ثبت شده است که چیزی شبیه 192. 168. 1. 1 خواهد بود. اگر چند عدد نمایش داده شد باید با سعی و خطا به دنبال IP صحیح بود که جهت این کار ، آدرس IP در قسمت آدرس مرورگر وب وارد می شود و هر کدام از IP ها که درست باشد باید صفحه ی وب روتر را نمایش دهد .

دستور IPconfig

در command window  معمولاً subnet mask دیده می شود که جهت استفاده بعدی باید یادداشت شود. شماره درگاه در صفحه تنظیمات شبکه خود دوربین مشخص شده است. باید وارد منوی تنظیمات دوربین شد ( IP دوربین مورد نظر را در مرورگر وب وارد می شود تا منوی دوربین باز شود، IP پیش فرضی دوربین را اگر تغییر نداشته باشد، معمولاً روی جعبه آن نوشته شده، یا توسط سازنده مشخص شده است)، به صورت پیش فرض شماره درگاه ها باید 80 باشد. ولی اگر از بیش تر از یک دستگاه برای port forwarding استفاده می شود باید این عدد را عوض کرد. جهت تغییر عدد درگاه بهتر است از اعداد بزرگتر از ۸۰۰۰ ، همچون ۸۰۱۰، استفاده شود .

آدرس IP خارجی روتر

برای گرفتن آدرس IP خارجی روتر باید به سایت www.whatismyip.com سرزد. در حالت IP دینامیک، ممکن است هر از چند گاهی IP تغییر کند که در این صورت باید از Daynamic DNS استفاده شود.

توصیه می شود اگر خارجی روتر استاتیک نیست با سرویس دهنده اینترنت مربوطه تماس گرفته و IP استاتیک خریداری شود. در غیر این صورت هر بار که IP خارجی تغییر کند باید تنظیمات مجدداً انجام شود.

مطالب مرتبط

آموزش های مرتبط :


اوووپس! نمی توانیم فرم شما را بیابیم.

به این مطلب امتیاز دهید
3.2
Sending
User Review
0 (0 votes)