رابط های ارسال تصاویر

جهت ارسال صوت و تصویر استاندارد، تکنولوژی های مختلفی در حال حاضر وجود دارد. جدول  به سه دسته تجهیزات ارسال صوت، تجهیزات ارسال تصویر و تجهیزات ارسال هم زمان صوت و تصویر تقسیم می شوند. در اینجا سعی خواهد شد به طور کامل این رابط ها تشریح شوند.

مقایسه روش های مختلف ارسال تصاویر

رابطرابط
سیستمدیجیتال یا آنالوگصدا یا تصویر
3.5 mm TRS minijackPC System Design Guideآنالوگ
RCA Jack (کواکسیال), TOSLINK (فیبر نوری), BNCS/PDIF (Sony/Philips Digital Interconnect Format).

کابل کواکسیال یا فیبر نوری

دیجیتالصدا
D-subminiature 15 pinVideo Grsphics Array (VGA)آنالوگتصویر
RCA jack, زرد برای تصویر قرمز و سفید به) رنگ (ترتیب برای راست و چپCoposite “color, Video, blank and Sync”
Mini-DIN 4 pinبا این کابل تنها تصویر منتقل می شود و S-Video برای صدا باید کابل مجزایی به کار گرفته شود
3 RCA Jacksرابط های RGB یا Component:YPbPr
VIVO= Mini-DIN 9 pinS-Video, Component یا Composite
DVIDigital Visual Interface (DVI)دیجیتال و آنالوگ
SCARTSCARTآنالوگ
HDMIHigh-Definition Multimedia Interface(HDMI)دیجیتال
DisplayPortDisplayPortصدا و تصویر
i.LINK یا FireWireIEEE 1394 “FireWire”

رابط های ارسال صدا

رابطTRS

این رابط که به ربط ربع اینچ نیز معروف است، از پرکاربردترین انواع در صدای حرفه ای است (شکل 10-50) که از سال 1878 تاکنون استفاده می شود. رابط TRS دارای سه بخش رسانای مستقل است که TRS نیز سر نام این سه بخش (tip- Ring- Sleeve) است و برای ارتباط بالانس مونو (مانند سیگنال خط Line level) و یا غیر بالانس استریو (مانند هدفون) به کار می رود. کاربردهای فرعی دیگر هم نظیر اتصال Inser در میکسرها (Y-Cable) و پردازش گرها و همچنین اتصال در پچ پنل ها دارد.

TS_0.25inch_mono_plug

در مورد سیگنال مونوی بالانس، Tip برای سیگنال اصلی، Ring برای سیگنال برگشتی و Sleeve برای زمین به کار می رود. در مورد سیگنال استریوی غیربالانس، Tip سیگنال کانال چپ، RiN برای سیگنال کانال راست و Sleeve برای سیگنال زمین استفاده می شود. نوع دو بخشی ان TS نام دارد که فقط از دو رسانای مستقل ساخته شده است و برای ارتباط مونوی غیربالانس مانند ارتباط گیتار الکتریک و پردازشگرهای آن و همچنین بیش تر سازهای الکتریکی و الکترونیکی و پدال های کنترل به کار می رود.

رابط Jack Plug

این رابط به Jack Plug نیز مرسوم است که البته بی نظمی فراوانی در این نام گذاری عامیانه وجود دارد که گاهی به هر دو شکل نر و ماده گفته می شود و گاهی نوع نر را Jack و نوع ماده را Jill می نامند، همچنین نام Phone Plug کاربرد دارد که نباید با PhoNo اشتباه شود.

رابط استاندارد حرفه ای قطری برابر با 35/6 میلی متر برابر با ربع اینچ دارد، سایز کوچک تر آن که در ابزارهای قابل حمل کوچک استفاده می شود، 5/3 میلی متری است (یک هشتم اینچ) و حتی نوع مینیاتوری 5/2 میلی متری هم موجود است.

امروزه نوع TRRS و حتی TRRRS نیز در سایز 5/3 میلی متر ساخته شده است که در گوشی های موبایل و پخش کننده های صوتی و تصویری و تبلت ها و لپ تاب ها به کار می رود.

XLR

رابط XLR

رابط استاندارد ربع اینچی در مواردی که نیاز به تعداد زیادی اتصال در کنار یکدیگر باشد، مانند میکسرهای معمولی، به سبب کوچک تر و ارزان تر بودن آن نسبت به رابط XLR محبوب تر است، گرچه به شکل ماده ی متحرک (قابل نصب بر روی کابل) هم وجود دارد  ولی تقریباً همیشه از رابط ماده ی ثابت بر روی بدنه ی ابزارها استفاده شده و رابط نر منحصراً روی کابل نصب می شود. این رابط می تواند در صورت لزوم تا 15 آمپر جریان را تحمل کند.

Capture

رابط ماده را می توان به کلیدهای خودکار مجهز کرد که هنگام اتصال رابط نر به آن، قطع و وصل شوند تا برای قطع و وصل مسیرهای سیگنال یا اتصال تغذیه ی مانند باتری مورد استفاده قرار گیرند، به طور مثال، با قطع ارتباط رابط نر با ماده باتری نیز قطع می شود تا عمر باتری افزایش یابد.

کلیدهای خودکار در رابط ماده

دو ایراد این رابط یکی قفل نشدن آن هنگام اتصال است و دیگری این که برخلاف رابط XLR، در TRS ابتدا Sleeve که حامل سیگنال زمین است درگیر نمی شود که در صورت روشن بودن سیستم، هنگام برقراری و یا قطع ارتباط، سبب تولید سیگنال ناخواسته خواهد شد. نوع مرغوب این رابطنیز تعداد دفعات زیاد قطع و وصل را تحمل می کند.

رابط S/PDIF

رابط SPDIF و یا S/PDIF یک رابط برای انتقال صدای دیجیتال به شمار می رود. مفهوم صدای دیجیتال به این معناست که سیگنال صدا به جای انتقال به صورت آنالوگ از طریق مجموعه ای کدهای صفر و یک منتقل می شود. همین امر موجب افزایش صحت انتقال داده ها خواهد بود، به این دلیل که هیچ نویزی به یک سیگنال صدا اضافه نخواهد شد. بنابراین انتقال صدا با فرمت دیجیتال کیفیت مناسب تری را در اختیار کاربر قرار خواهد داد.

امروزه دو رابط در حوزه ی لوازم صوتی و تصویری برای انتقال صدا با فرمت دیجیتال مورد استفاده قرار می گیرد: S/PDIF که تنها برای انتقال صدا مورد استفاده قرار می گیرد و HDMI که علاوه بر انتقال صوت، سیگنال های دیجیتالی ویدئویی را نیز انتقال می دهد.

به دلیل این که تمام تجهیزات صوتی و تصویری به خروجی HDMI مجهز نیستند، در تجهیزات صوتی تصویری، رابط S/PDIF هنوز کارایی خود را دارد. برای مثال، از آن جا که یک دستگاه پخش کننده ی CD تنها برای پخش فایل های صوتی در نظر گرفته شده است، بنابراین از یک خروجی S/PDIF و نه خروجی HDMI برخوردار است. همچنین کابل ها و رابط های HDMI بسیار ظریف و نازک هستند، در حالی که با توجه به نوع کاربرد، کابل و رابط ؟ به مراتب سنگین تر و بزرگ تر است و بنابراین تعداد سیم های بیشتری نیز دارد.

بنابراین هر زمانی که امکان برقراری یک اتصال صدای دیجیتال وجود داشته باشد، از S/PDIF استفاده می شود، زیرا بهترین کیفیت صدا را در اختیار قرار می دهد. در هنگام اتصال دو ابزار صوتی دیجیتال، از آنجا که منبع صدا به رابط HDMI مجهز نشده، باید به سراغ رابط S/PDIF رفت. بنابراین باید از طریق یک جفت کابل RCA یک اتصال آنالوگ را میان دو ابزار برقرار کرد.

RCA_Connector_(photo)

رابط RCA

دو نوع رابط S/PDIF صوتی تصویری وجود دارد: کواکسیال RCA و اپتیکال Toslink. برای اتصال دو ابزار به یکدیگر نیازمند استفاده از رابط های یکسان هستیم. وقتی در یک دستگاه پخش CD حرفه ای که دارای خروجی کواکسیال S/PDIF است و گیرنده ی صدا تنها یک ورودی اپتیکال S/PDIF باشد، امکانی جهت اتصال این دو ابزار به یکدیگر وجود نخواهد داشت. همین موضوع برای ابزاری که به خروجی های HDMI و S/PDIF مجهز است نیز صادق خواهد بود، با وجود این هدف تنها ایجاد یک اتصال صوتی و نه تصویری است. به عنوان مثال، برای اتصال یک کامپیوتر جهت گوش دادن به فایل های موسیقی و یا اجرای بازی های متعدد به مجموعه ی سینمای خانگی، هدف ارسال تصاویر و عکس ها به تلویزیون نیست. در این حالت بهترین و مناسب ترین گزینه استفاده از رابط S/PDIF خواهد بود.

1024px-TOS_LINK_clear_cable

رابط TOSLINK

اما در صورتی که هدف یک ابزار با قابلیت پخش تصاویر ویدئویی باشد (پخش کننده ی DVD، پخش کننده ی Blu-Ray، کنسول های بازی و …)، باید براساس موقعیت و نوع ابزار از رابط مرتبط استفاده کرد.

برای مثال، اگر سینمای خانگی از دو بخش اصلی تلویزیون و گیرنده ی صوتی (آمپلی فایر) تشکیل شده باشد و بخواهیم یک ابزار به این مجموعه متصل کنیم، سیگنال ویدئویی به تلویزیون و سیگنال صوتی به گیرنده ی صدا ارسال می شود.

اگر تنها یک تلویزیون (بدون یک دستگاه گیرنده ی سینمای خانگی با چند بلندگو) در اختیار باشد، بهترین انتخاب برای اتصال یک ابزار صوتی تصویری استفاده از رابط HDMI خواهد بود، البته اگر تلویزیون به این رابط مجهز باشد. بنابراین تنها باید دو سر کابل HDMI را به تلویزیون و همچنین ابزار مورد نظر متصل نمود تا ارتباط میان این دو دستگاه برقرار شود. در این حالت صدا و تصویر دیجیتال به صورت هم زمان در اختیار خواهد بود.

اتصالات S/PDIF به دو نوع کواکسیال و اپتیکال تقسیم می شوند. اتصال کواکسیال از یک رابط RCA استفاده می کند که معمولاً با رنگ نارنجی از سایر رابط های مشابه که برای انتقال ویدئو مورد استفاده قرار می گیرند، قابل تشخیص است. از سوی دیگر اتصال اپتیکال از یک رابط مربعی که (Toshiba Link) Toslink نامیده می شود، استفاده می کند. برخی از تجهیزات صوتی تصویری به هر دو این رابط ها مجهز شده اند، اما در ساختار برخی دیگر تنها یکی از این دو رابط مورد استفاده قرار گرفته است.

مطالب مرتبط

آموزش های مرتبط :


اوووپس! نمی توانیم فرم شما را بیابیم.

به این مطلب امتیاز دهید
2.8
Sending
User Review
0 (0 votes)