کرکره سنتی

کرکره سنتی در قدیم برای اکثر مغازه ها از این نوع کرکره استفاده می شد. این کرکره ها یک تکه و از جنس آهن یا گالوانیزه بودند. هنگام بالا یا پایین بردن کرکره سر و صدای زیادی ایجاد می شد به نحوی که همسایه ها با صدای بالا رفتن کرکره متوجه می شدند که مثلا فلان مغازه باز کرده یا تعطیل کرد.

کرکره های سنتی

اجزای تشکیل دهنده کرکره سنتی

  • ناودانی یا پروفیل به عنوان پایه ناودانی یا پروفیل به عنوان پایه
  • شفت لوله ای شفت لوله ای
  • کاسه فنر(حداقل ۲ عدد) کاسه فنر
  • ریل ریل
  • ورق کرکره ورق کرکره

اگر قرار باشد ورق مستقیما بر روی شفت لوله ای نصب و همچنین ریل ها در جایگاه خود نصب شوند، برای بالا بردن کرکره حداقل ۲ مرد تنومند لازم است تا بتوانند کرکره را بالا ببرند و اگر موفق به انجام این کار شدند به محض رها کردن، کرکره با سرعت زیادی دوباره پایین خواهد آمد.پس برای رفع این مشکل از فنر های پیچیده شده استفاده می کنیمکه به هر فنر اصطلاحا کاسه فنر گفته می شود. وظیفه کاسه فنر این است که همیشه کمک می کند تا کرکره رو به بالا حرکت کند تا بتوانیم با کمترین نیرو کرکره را بالا ببریم، حال اگر قدرت کاسه فنر نسبت به وزن کمتر باشد بلافاصله پس از رها کردن، کرکره رو به پایین سقوط خواهد کرد. همچنین اگر نیرو فنر نسبت به وزن کرکره بیشتر باشد به محض باز کردن قفل های آویز، کرکره با تمام سرعت به سمت بالا حرکت خواهد کرد پس در نتیجه همیشه باید بین وزن کرکره وقدرت فنرها تناسب وجو داشته باشد.

معمولا به ازای هر ۳۰ – ۲۵ کرکره یک فنر اضافه می کنند که البته بستگی به جنس فنر و چگونگی بسته شدن آن دارد.

کاسه فنر

با گذشت زمان و با پیشرفت تکنولوژی انسان به این فکر افتاد چگونه میتوان کرکره ها را به شکلی ساده تر ، روان تر و بی صداتر بالا و پایین برد.

مطالب مرتبط

آموزش های مرتبط